Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 964/09 oddalił skargę A. S. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 2175/07 przez Prezydenta [...] W. Postanowieniem z dnia 20 listopada 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla skarżącej adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła adwokata L. C. Pismem z dnia 7 stycznia 2010 r. wyznaczony adwokat wniósł do Sądu o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną oświadczając, że opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części. Poinformował, że osobiście zapoznał się z aktami sprawy, a nadto spotkał się ze skarżącą w Kancelarii. Oświadczył, że nie znalazł podstaw do zaskarżenia wyroku Sądu z dnia 10 listopada 2009 r. i z tego względu nie wywiedzie skargi kasacyjnej.
Podał, że w obszernym piśmie mającym charakter opinii prawnej, a jednocześnie porady, przedstawił motywy swojego stanowiska. Załączył dowód przesłania skarżącej niniejszego pisma (z dnia 7 stycznia 2010 r.). Podniósł, że w piśmie tym wskazał skarżącej możliwość uzyskania korzystnych dla niej decyzji w przypadku, gdy podda się rygorom procedur administracyjnych.
Pismem z dnia 12 stycznia 2010 r. skarżąca wniosła do Sądu o zmianę pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Wskazała, że pismem z dnia 7 stycznia 2010 r. (nadesłanym w załączeniu) została poinformowana przez pełnomocnika o odmowie sporządzenia skargi kasacyjnej.
W związku z treścią wniosku o przyznanie wynagrodzenia, referendarz sądowy pismem z dnia 25 stycznia 2010 r. zwrócił się do adwokata L. C. o wskazanie czynności, za dokonanie której pełnomocnik żąda przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wskazano, że przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) nie przewidują wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej oraz udzielenie porady. Pismo doręczone pełnomocnikowi w dniu 27 stycznia 2010 r. pozostało bez odpowiedzi.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Rodzaje czynności, za dokonanie których pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu należy się wynagrodzenie określone zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W sprawie niniejszej, adwokat L. C., wnosząc o przyznanie wynagrodzenia, nie wskazał, aby dokonał którejkolwiek z czynności wymienionych w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości. Rozporządzenie to nie przewiduje możliwości przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej, jak również za udzielenie porady, co do działań, jakie strona powinna przedsięwziąć przed organem administracji publicznej. Powołany akt stanowi, że opłata za czynności adwokata ustanowionego z urzędu, z tytułu zastępstwa prawnego, należy się m.in. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b). Opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie można utożsamiać z opinią prawną, czy poradą w zakresie dalszego postępowania strony przed organem administracji publicznej. Opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzana jest w interesie strony postępowania sądowoadministracyjnego, po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji.
Powinna ona zmierzać do przekonania strony, że wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji jest niezasadne, czy nieusprawiedliwione. Powyższe wymaga od pełnomocnika odniesienia się do wyroku Sądu I instancji, z uwzględnieniem dokonania oceny zaistnienia bądź niezaistnienia podstaw, o których mowa w art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie wnioskujący o wynagrodzenie pełnomocnik nie wskazał, że sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i że żąda wynagrodzenia za dokonanie właśnie tej czynności. Udzielenie stronie porady, jakich czynności powinna dokonać przed organem administracji publicznej, czy ocena postępowania strony w tym postępowaniu, nie stanowi zaś pomocy prawnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Z tego względu, brak było podstaw do przyznania wynagrodzenia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.