Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 18 września 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 966/14

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Marcinkowska
Rozpoznanie
w dniu 18 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi J. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2004 r., sygn. akt II SA/Wa 1203/09 postanawia - odrzucić skargę -

Uzasadnienie

Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 września 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1203/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. D. na niewykonanie przez Ministra Obrony Narodowej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2004 r., sygn. akt II SA 1421/03.

W piśmie z dnia 3 maja 2014 r. J. D. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wymienionym wyżej prawomocnym postanowieniem.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że postępowanie poprzedzające wydanie postanowienia jest dotknięte nieważnością, gdyż zostały naruszone zasady obowiązujące w postępowaniu administracyjnym, a także – postanowienie to zostało uzyskane za pomocą przestępstwa – oczywistego poświadczenia nieprawdy. Podkreślił, że organ wojskowy nie zapewnił mu czynnego udziału w postępowaniu, nie umożliwił wypowiedzenia się co do zebranych dowodów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje

Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 279 tej ustawy, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Przepis art. 280 cytowanej ustawy ustanawia obowiązek zbadania przez sąd na posiedzeniu niejawnym kwestii terminowego wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz oparcia jej na jednej z podstaw wznowienia. Katalog przesłanek do wznowienia postępowania sądowo-administracyjnego jest wymieniony enumeratywnie w art. 271-273 powołanej ustawy.

Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie wówczas, gdy skarga o wznowienie postępowania sądowego wniesiona została z zachowaniem ustawowego terminu oraz oparta została na jednej z podstaw ściśle określonych w ustawie.

W przypadku uchybienia jednemu z tych wymagań sąd skargę odrzuca, w przeciwnym razie wyznacza rozprawę.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że okoliczności, które podnosi skarżący w uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1203/09, dotyczą postępowania przed organami administracji, a nie postępowania sądowego. Ponadto, jak stanowi art. 274 ustawy, wznowienia z powodu przestępstwa można żądać jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów.

W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarga J. D. o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowych podstawach wznowienia.

Brak ustawowych podstaw wznowienia nie wynika bowiem tylko z braku przytoczenia określonego przepisu (którego skarżący nie wskazał w skardze), ale również z braku okoliczności pozwalających na ustalenie, że w konkretnej sprawie podstawa wznowienia postępowania istnieje. Jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa wznowienia postępowania nie zachodzi, to taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2006 r. sygn. akt I OSK 1006/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż niniejsza skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.