Uzasadnienie
II SA/WA 97/06
Orzeczeniem z dnia [...] listopada 2005 r. [...] Wojewódzka Komisja Lekarska [...], po rozpoznaniu odwołania L. W. od orzeczenia Powiatowej Komisji Lekarskiej w W. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...], utrzymała zaskarżone orzeczenie w mocy i uznała M. W. za czasowo niezdolnego do czynnej służby wojskowej z zaliczeniem do kategorii [...].
W uzasadnieniu Komisja wskazała, iż poborowy został trzykrotnie prawidłowo wezwany przed [...] Wojewódzką Komisję Lekarską, jednakże pomimo tego nie zgłosił się. Mając na uwadze rozpoznane u poborowego schorzenia Komisja na podstawie wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej oraz odbywania tej służby poza granicami państwa, stanowiącego załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595) postanowiła jak w sentencji.
Powyższe orzeczenie [...] Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej stało się przedmiotem skargi L. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucił obrazę przepisu art. 10 kpa polegającą na niezapewnieniu stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz uniemożliwienie stronie możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Zarzucił też obrazę przepisów § 10 ust. 1 i § 12 ust. 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 marca 2000 r. w sprawie komisji lekarskich i komisji poborowych oraz wynagradzania za udział w ich pracy polegającą na niezbadaniu poborowego, a w konsekwencji wydaniu orzeczenia bez rozpoznania stanu faktycznego sprawy.
Ponadto zarzucił naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 kpa polegające na dwukrotnym orzeczeniu w tej samej sprawie, jak również przepisów art. 7 i art. 77 § 1 kpa polegające na zaniechaniu zebrania materiału dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a także błędne ustalenia faktyczne dotyczące wady wzroku poborowego. Zarzucił też naruszenie art. 107 § 1 i 3 kpa polegające na braku wskazania w orzeczeniu pełnej podstawy prawnej, prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz pouczenia o przysługującym prawie do odwołania. W konsekwencji wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego orzeczenia, ewentualnie o uchylenie tego orzeczenia i orzeczenia wydanego w I instancji przez Powiatową Komisję Lekarską nr [...] w W. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzka Komisja Lekarska wniosła o jej oddalenie. Organ wskazał, iż wydanie rozstrzygnięcia o całkowitej niezdolności do służby wojskowej i zaliczenie poborowego do kategorii zdrowia "E", o co wnosił pełnomocnik skarżącego musi być poprzedzone przedłożeniem dokumentacji lekarskiej potwierdzającej schorzenie uzasadniające takie rozstrzygnięcie, zgodnie z zał. nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Obrony Narodowej z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie poboru do służby wojskowej (Dz. U. Nr 97, poz. 878).
Wyjaśnił, iż poborowy nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających chorobę. W tej sytuacji Powiatowa Komisja Lekarska nr [...] w W. zaliczyła go do kategorii zdrowia [...] - czasowo niezdolnego do zasadniczej służby wojskowej na okres [...] miesięcy (do dnia [...] kwietnia 2006 r.).
Jednocześnie organ wyjaśnił, że po zakończeniu czasowej niezdolności do czynnej służby wojskowej (co nastąpiło w dniu [...] kwietnia 2006 r.) Komendant WKU z urzędu skieruje skarżącego na ponowne badania lekarskie do Powiatowej Komisji Lekarskiej właściwej dla miejsca zamieszkania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przedmiotem sporu jest zaliczenie przez [...] Wojewódzką Komisję Lekarską L. W. do kategorii zdrowia [...], czyli jako czasowo niezdolnego do pełnienia służby wojskowej na okres [...] miesięcy tj. do dnia [...] kwietnia 2006 r. Po wskazanej dacie - jak organ sam wskazał - Komendant WKU z urzędu wezwie skarżącego do stawienia się na kolejne badania lekarskie mające na celu ustalenie kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej. Dlatego należy uznać, że zaskarżone orzeczenie wygasło z dniem [...] kwietnia 2006 r.
Zgodnie z art. 161 par. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. W ocenie Sądu tego rodzaju sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem z datą [...] kwietnia 2006 r., decyzja o zaliczeniu skarżącego do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej przestała być wiążąca dla stron, wygasła i przestał istnieć przedmiot sprawy.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieważności orzeczenia [...] Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej Sąd uznał, iż zarzuty przedstawione przez skarżącego nie zasługują na uwzględnienie. W sprawie nie zaistniały przesłanki określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1-71 ze zm.). Wbrew twierdzeniom skarżącego nie można Komisji czynić zarzutu, iż nie zapewniła stronie czynnego udziału w postępowaniu. Z akt postępowania administracyjnego wynika jednoznacznie, iż organ trzykrotnie wzywał poborowego na posiedzenie Komisji, w związku z czym mógł on bez przeszkód uczestniczyć w jednym ze wskazanych posiedzeń, w dogodnym dla niego terminie. Dodać też należy, iż zgodnie z art. 26 ust. 1b cytowanej już wyżej ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej poborowy jest obowiązany przedstawić komisji lekarskiej posiadaną dokumentację medyczną, w tym wyniki badań specjalistycznych, przeprowadzonych w okresie dwunastu miesięcy przed dniem stawienia się do poboru.
Na poborowym ciąży obowiązek przedstawienia całości dokumentacji medycznej, co umożliwia organowi wszechstronne zbadanie jego przydatności do czynnej służby wojskowej. W sytuacji, gdy ani skarżący, ani też jego pełnomocnik nie podjęli działań w celu uzgodnienia z Komisją terminu badania lekarskiego, organ zmuszony był oprzeć się na posiadanej dokumentacji i dotychczasowych ustaleniach poczynionych przez organ I instancji. Również zarzut dotyczący ponownego rozpoznania tej samej sprawy i tym samym naruszenia art. 138 kpa nie może zostać uznany za uzasadniony. W sentencji zaskarżonego orzeczenia organ użył co prawda wyrażenia "(...) i uznaje Pana W. L. s. J. r. [...] za czasowo niezdolnego do czynnej służby wojskowej kat. [...]", jednakże całość tego orzeczenia, na które składa się pozostała część sentencji oraz uzasadnienie nie pozostawiają jakichkolwiek wątpliwości, iż jest to orzeczenie wydane w oparciu o przepis art. 138 kpa po rozpoznaniu odwołania od decyzji organu I instancji.
Reasumując, skoro w sprawie nie wystąpiły kwalifikowane wady prawne określone w art. 156 kpa, a zaskarżone orzeczenie wygasło [...] kwietnia 2006 r. wraz z upływem terminu w nim oznaczonego na podstawie art. 161 ppsa postępowanie w sprawie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.