Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 lutego 1995 r., sygn. akt II SA 125/95 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J.D. na postępowanie Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie zaliczenia stopnia kapitana do uprawnień emerytalnych.
W dniu 7 maja 2014 r. J.D. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyżej wymienionym prawomocnym postanowieniem wnosząc o zmianę lub uchylenie. W uzasadnieniu podał, że postępowanie poprzedzające wydanie postanowienia jest dotknięte nieważnością, gdyż zostały naruszone zasady obowiązujące w postępowaniu administracyjnym, a także – postanowienie to zostało uzyskane za pomocą przestępstwa – oczywistego poświadczenia nieprawdy. Podkreślił, że organ wojskowy nie zapewnił mu czynnego udziału w postępowaniu, nie umożliwił wypowiedzenia się co do zebranych dowodów.
Odnosząc się do kwestii zachowania terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania wskazał, że o podstawach do wznowienia postępowania we wskazanej wyżej sprawie dowiedział się w dniu 10 lutego 2014 r., gdy przygotowywał się do rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OSK 2715/12.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Stosownie do treści art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 279 powołanej ustawy, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
Skargę o wznowienie postępowania - stosownie do art. 277 ppsa – wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie natomiast z art. 278 ppsa, po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.
Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (art. 280 § 1 powołanej ustawy).
W niniejszej sprawie wskazany wyżej okres pięciu lat upłynął. Postanowienie w sprawie II SA 125/95 uprawomocniło się z dniem wydania, tj. 2 lutego 1995 r., natomiast skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego tym orzeczeniem skarżący złożył dopiero 7 maja 2014 r. Jednocześnie w skardze tej J.D. nie wskazywał, aby w toku prowadzonego postępowania sądowego pozbawiony był możliwości działania, czy też był nienależycie reprezentowany, co pozwoliłoby na wyłączenie zastosowania ograniczenia terminu określonego w art. 278 ppsa.
W konsekwencji, skargę o wznowienie postępowania w rozpoznawanej sprawie jako wniesioną z naruszeniem pięcioletniego terminu, określonego w art. 278 ppsa., należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, bez konieczności rozpatrywania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 w zw. z art. 278 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.