Uzasadnienie
M. K.(zwana dalej "Skarżącą") reprezentowana przez pełnomocnika adw. P. W. wniosła pismem z 11 marca 2021r. skargę na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z [...] lutego 2020r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z [...] stycznia 2020r. nr [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] marca 2018r. nr [...] w sprawie zwolnienia Skarżącej ze służby w Izbie Administracji Skarbowej w [...].
Pełnomocnik Skarżącej w piśmie z 11 lutego 2021r. (data wpływu do Wydziału II - 16 lutego 2021r.) oświadczył, że cofa skargę. W uzasadnieniu podkreślił, że Skarżąca w wyniku uwzględnienia przez Sąd skargi mogłaby być przywrócona do pracy, ale Skarżąca nie chce być przywrócona do pracy i dlatego nie widzi potrzeby popierania skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie zaś do art. 161 § 2 P.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Pismem z 11 lutego 2021r. pełnomocnik Skarżącej cofnął skargę, z uwagi na ww. okoliczności.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 60 P.p.s.a.
Sąd z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł, jak sentencji.