Uzasadnienie
P. F. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego.
Postanowieniem 26 września 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 987/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. F.. Odpis tego postanowienia, wraz z uzasadnieniem, został doręczony skarżącemu 3 października 2014 r., wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia oraz o sposobie i trybie jego wniesienia.
Pismem z 7 października 2014 r. P. F. wniósł, sporządzoną osobiście, skargę kasacyjną od ww. postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie dotyczy sytuacji, kiedy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). W myśl zaś art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 września 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 987/14 pomimo tzw. przymusu adwokacko – radcowskiego, czyli obowiązku jej sporządzenia przez uprawnione osoby, wymienione w art. 175 P.p.s.a., została sporządzona przez P. F. osobiście, co uchybia cytowanej wyżej regulacji, w konsekwencji czyniąc skargę kasacyjną niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 stycznia 2004 r. o sygn. akt FSK 3/04, publ. M. Prawn. 2004/5/202).
Z tych względów, stosując art. 178 w związku z art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.