Uzasadnienie
Komendant Główny Policji decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 5 § 2 pkt 4 kpa, art. 95 ust. 3a i 4 oraz art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 z późn. zm.), § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 105, poz. 884 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania W. K. od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. w sprawie opróżnienia z osób i rzeczy lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w K. przez W. K., E. Z. i J. Z., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji podano, iż W. K. zamieszkuje obecnie w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w K. wraz z synami: E. Z. i J. Z., w budynku stanowiącym własność Gminy K. i pozostającym w dyspozycji Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. Przedmiotowy lokal mieszkalny został przydzielony Z. Z. decyzją Zastępcy Kwatermistrza KWMO w K. z dnia [...] czerwca 1961 r. o przydziale kwatery stałej - mieszkania służbowego. Uprawnieni do zamieszkania w lokalu byli także W. Z. (obecnie K.) — żona wymienionego oraz dzieci: Z. M., Z. E. i Z. J. Z pisma W. K. wynika, iż Z. Z. zmarł w 1976 r.
Organ wskazał, iż w dniu [...] czerwca 1998 r. zainteresowana zawarła z Gminą K. umowę najmu przedmiotowego lokalu mieszkalnego. W związku z nieuiszczaniem czynszu i opłat związanych z zajmowaniem lokalu, Zarząd Budynków Komunalnych w K. wypowiedział W. K. umowę najmu przedmiotowego lokalu mieszkalnego ze skutkiem na dzień [...] października 2010 r. Podał, iż saldo kartoteki finansowej lokalu mieszkalnego wykazuje wartość ujemną i według stanu na dzień [...] września 2013 r. wynosi [...] zł.
Po wykonaniu czynności sprawdzających w dniu [...] marca 2013 r. Komendant Wojewódzki Policji w K. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w K. i decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. orzekł o opróżnieniu z osób i rzeczy przedmiotowego lokalu mieszkalnego nr [...] zajmowanego przez W. K. oraz E. Z. i J. Z., gdyż nie posiadają tytułu prawnego do zajmowania lokalu w związku z wypowiedzeniem umowy najmu przez właściciela – gminę K. Od powyższej decyzji W. K. złożyła odwołanie do Komendanta Głównego Policji, który po przeanalizowaniu stanu faktycznego i prawnego sprawy stwierdził, iż materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 95 ust. 3a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz.1687 z późn. zm.), zgodnie z którym decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego wydaje się, jeżeli właściciel lokalu wypowiedział stosunek prawny dotyczący lokalu.
W świetle art. 90 ust. 1 tej ustawy, na lokale mieszkalne dla policjantów przeznacza się lokale będące w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów. Lokal mieszkalny, znajdujący się w K. przy ul. [...] przydzielony Z. Z. należy do kategorii mieszkań, o których mowa powyżej.
Natomiast krąg osób uprawnionych do zajmowania lokalu mieszkalnego pozostającego w dyspozycji organów Policji, został określony w przepisach ustawy o Policji oraz ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2013 r. poz. 667). Kwestie dotyczące mieszkań przeznaczonych dla policjantów regulują również przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884 zm.).
Na podstawie art. 88 ustawy o Policji prawo do lokalu mieszkalnego może uzyskać tylko policjant w służbie stałej. Odrębnym zagadnieniem jest możliwość zamieszkiwania w lokalu przez członków rodziny policjanta. Jednak członkowie rodziny policjanta nie posiadają wówczas własnego tytułu prawnego do lokalu, a ich uprawnienie do zamieszkania wynika z posiadanego przez policjanta tytułu prawnego. W przypadku natomiast zwolnienia funkcjonariusza ze służby lub też jego śmierci przepisy ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji określają, iż prawo do lokalu mieszkalnego przysługuje również członkom rodzin uprawnionym do renty rodzinnej po funkcjonariuszach, którzy w chwili śmierci spełniali warunki wymagane do uzyskania emerytury lub renty policyjnej, oraz po zmarłych emerytach i rencistach.
Konsekwencją wypowiedzenia przez właściciela lokalu stosunku prawnego dotyczącego lokalu jest wydanie decyzji o jego opróżnieniu na podstawie art. 95 ust. 3a ustawy o Policji, natomiast w świetle dyspozycji zawartej w art. 95 ust. 4 ustawy pragmatycznej, decyzję o opróżnieniu lokalu wydaje się w stosunku do wszystkich osób zamieszkałych w lokalu.
W rozpoznawanej sprawie odwołująca się oraz jej synowie nie są policjantami. W świetle powyższych unormowań resortowej ustawy emerytalnej nie są też osobami uprawnionymi do renty rodzinnej po zmarłym funkcjonariuszu Policji. Z zebranego materiału dowodowego w sprawie wynika ponadto, iż z uwagi na zadłużenie czynszowe i eksploatacyjne, właściciel lokalu z dniem [...] października 2010 r. wypowiedział zainteresowanej umowę jego najmu. Biorąc powyższe pod uwagę W. K. nie posiada tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu mieszkalnego, a nadto w świetle obowiązujących przepisów nie mogła takiego tytułu uzyskać.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Komendanta Głównego Policji W. K. zwróciła się o wyrażenie zgody na pozostanie w przedmiotowym lokalu z uwagi na złą sytuację mieszkaniową i materialną jej i członków jej rodziny.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie przywołując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga oceniana pod tym względem nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja Komendanta [...] Policji, są zgodne z prawem.
Przepisy dotyczące lokali mieszkalnych będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów, zostały zawarte w rozdziale 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. Przepisy te mają bezpośrednie zastosowanie do funkcjonariuszy Policji, a poprzez art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67), w stosunku do emerytów i rencistów policyjnych oraz członków ich rodzin uprawnionych do renty rodzinnej po funkcjonariuszu, który w chwili śmierci spełniał warunki do uzyskania emerytury lub renty policyjnej albo już był emerytem lub rencistą policyjnym.
Na podstawie art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, prawo do lokalu mieszkalnego przysługuje policjantowi w służbie stałej. Osoby wymienione w art. 89 ustawy o Policji, które uwzględnia się przy przydziale lokalu mieszkalnego policjantowi (małżonek, dzieci, rodzice policjanta i jego małżonka będący na jego wyłącznym utrzymaniu lub jeżeli ze względu na wiek albo inwalidztwo, albo inne okoliczności są niezdolni do wykonywania zatrudnienia; za rodziców uważa się również ojczyma i macochę oraz osoby przysposabiające) – nie posiadają samodzielnego tytułu prawnego do lokalu, ich uprawnienie do zamieszkiwania w lokalu wywodzi się z tytułu prawnego jaki posiada policjant.
Powyższe przepisy w sposób szczególny uregulowały status prawny tych lokali, krąg osób, które są uprawnione do uzyskania tytułu prawnego do takiego lokalu, a także zasady postępowania i opróżniania lokali w przypadku, gdy lokale zajmowane są przez osoby bez tytułu prawnego. Stąd też do lokali mieszkalnych pozostających w dyspozycji organów Policji w tym zakresie nie mają zastosowania przepisy ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu cywilnego.
W rozpoznawanej sprawie, skarżąca nie jest osobą uprawnioną do renty rodzinnej po zmarłym funkcjonariuszu Policji, który w chwili śmierci spełniał warunki wymagane do uzyskania emerytury lub renty policyjnej czy też po zmarłym emerycie czy renciście policyjnym. Przedmiotowy lokal mieszkalny nr [...] znajdujący się w K. przy ul. [...] W. K. zajmowała na podstawie umowy najmu zawartej w dniu [...] czerwca 1998 r. z Gminą K. Po wypowiedzeniu umowy najmu ze skutkiem na dzień [...] października 2010 r. skarżąca zajmuje lokal wraz z synami bez tytułu prawnego.
Konsekwencją zajmowania lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji organów Policji przez osobę, która nie posiada do niego tytułu prawnego jest wydanie decyzji o opróżnieniu lokalu. Zgodnie z art. 95 ust. 3a ustawy o Policji, decyzję o opróżnieniu lokalu wydaje się również jeżeli właściciel lokalu wypowiedział stosunek prawny dotyczący lokalu. Stosownie do ust. 4 art. 95, decyzję o opróżnieniu lokalu wydaje się w stosunku do wszystkich osób zamieszkałych w tym lokalu.
Reasumując, skoro przedmiotowy lokal, pozostający w dacie wydania zaskarżonej decyzji w dyspozycji Komendanta [...] Policji, był zajmowany bez tytułu prawnego, to organ ten był zobligowany do wydania decyzji o jego opróżnieniu na podstawie art. 95 ust. 3a i 4 ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania tej decyzji.
W takim stanie rzeczy, decyzję wydaną w sprawie należy uznać za prawidłową, zaś okoliczności podniesione w skardze dotyczące trudnej sytuacji materialnej skarżącej i członków jej rodziny, nie stanowią podstawy do jej zakwestionowania.
Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.