Uzasadnienie
R. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...], którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. G. z dnia [...], wstrzymujące prowadzenie wszelkich robót budowlanych prowadzonych bez wymaganego pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia, związanych z samowolnie wykonaną zmianą elewacji na budynku położonym w S. [...] (na działce nr [...]).
W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Pismem z dnia [...] skarżący oświadczył, iż w związku z uchyleniem przez D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. własnej decyzji z dnia [...] Nr [...], decyzją z dnia [...] Nr [...], cofa skargę. Jednocześnie wniósł także o "zwrot poniesionych kosztów wpisu sądowego".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym - § 2 art. 161.
Czynność procesowa skarżącego nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne.
Zwrot połowy wpisu nastąpi na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana.
W konsekwencji należy uznać, iż ustawa nie daje możliwości zwrotu poniesionego przez stronę wpisu od skargi w wyższym rozmiarze przekraczającym kwotę wpisu określoną w art. 232 ustawy, stąd wniosek w pozostałym zakresie należało oddalić.
Z tych powodów należało orzec jak w sentencji postanowienia.