Uzasadnienie
Skarżący, H.Z., po wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 100 zł, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że jest inwalidą od 1990 r. Do 2000 r. był na rencie inwalidzkiej, jest schorowany – ma uszkodzony słuch, wzrok i kręgosłup. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, W.C., (ur. w 1940 r.), nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Trzech komorników prowadzi wobec wnioskodawcy postępowanie egzekucyjne. Żona posiada działkę w wieczystym użytkowaniu, która od dawna nie jest uprawiana. Małżonkowie uzyskują dochody z emerytury, zasiłku opiekuńczego i pracy W.C. w łącznej wysokości 2.028 zł.
Wnioskodawca wyjaśnił, że z powodu utraty świadczenia z ZUS płaci obecnie zaległe alimenty na dorosłe już dzieci. Spłaca pożyczki zaciągnięte na firmę aktualnie upadłą. Ponadto ponoszą z żoną wydatki na czynsz (300 zł) – mieszkanie jest zadłużone na około 20.000 zł, media (550 zł) oraz na leki 100 zł.
W ocenie referendarza sądowego, przedmiotowy wniosek jest zasadny.
Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w części lub w całości), a więc w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wnioskodawca powyższe wykazał. Wspólnie z żoną utrzymują się z jej dochodów, które wynoszą niewiele ponad 2.000 zł. Istotne jest też to, że wobec wnioskodawcy prowadzone są postępowania egzekucyjne, ma również zobowiązania wobec banku i w opłatach czynszowych. Małżonkowie poza tym są w podeszłym wieku, co pociąga za sobą konieczność ponoszenia wydatków na lekarstwa.
Ponadto brak jest majątku, z którego wnioskodawca mógłby pozyskać środki finansowe.
W tym stanie rzeczy wniosek należało ocenić jako uzasadniony i w związku z tym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Końcowo wyjaśnić wypada, że jakkolwiek, w ocenie referendarza sądowego, wniosek jest całkowicie zasadny, to zaznaczyć trzeba, że zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych dotyczy tylko i wyłącznie wnioskodawcy, to jest H.Z. O ile bowiem obowiązek uiszczenia wpisu od skargi jest w niniejszej sprawie solidarny, co oznacza, że jego opłacenie przez jednego z zobowiązanych zwalnia z tej opłaty pozostałych, o tyle przyznanie prawa pomocy dotyczy tylko i wyłącznie wnioskodawcy. W związku z tym nie obejmuje żony wnioskodawcy, to jest W.C.