Uzasadnienie
G. D. reprezentowany przez pełnomocnika adw. A. O., prowadzącego Kancelarię Adwokacką w K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. Nr [...]orzekające o wstrzymaniu użytkowania garaży położonych przy ul. P. nr [...] w K. w zakresie prowadzonej w nich działalności związanej z myciem ręcznym i czyszczeniem samochodów oraz o nałożeniu obowiązków w trybie art. 71 a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane /tj. Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm./.
W doręczonej Sądowi odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oświadczył, że uwzględnił skargę w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i podjął w dniu [...]r. stosowne postanowienie kasacyjne, oznaczone numerem [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje
Skarga jest środkiem prawnym umożliwiającym przeprowadzenie przez sąd administracyjny kontroli orzeczenia administracyjnego, innego aktu lub czynności organu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem i podlega regulacji zawartej w powołanej wcześniej ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przepisy tego aktu przewidują także niemerytoryczne zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego poprzez wydanie postanowienia o jego umorzeniu.
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 powoływanej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzenie postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba, że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W literaturze przedmiotu uznaje się, że jedną z przyczyn bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego jest sytuacja zaistniała na skutek skorzystania przez organ, którego orzeczenie zostało zaskarżone z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i uchylenie tego orzeczenia /por. T. Woś, H. K. Krysiak-Molczyk, R. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005; J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006/.
Takim działaniem uprawniony organ eliminuje z obrotu prawnego przedmiot zaskarżenia, co powoduje bezprzedmiotowość postępowania.
W rozpoznawanej sprawie wydane zostało przez D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...]r. postanowienie uchylające zaskarżony akt.
Mając powyższe okoliczności na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.