Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 27 listopada 1997 r., sygn. akt II SA/Wr 1067/97

Teza

1. Porządku publicznego, o jakim mowa w art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./ nie można utożsamiać z porządkiem na terenie gminy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu porządku i czystości w gminach /Dz.U. nr 132 poz. 622/, którego treść sprowadza się w istocie do usuwania odpadów i zanieczyszczeń z nieruchomości oraz placów, ulic i chodników.

2. Zagadnienie związane z trzymaniem zwierząt, które mogą być niebezpieczne dla człowieka, w tym także psów domowych, nie jest wyczerpująco uregulowane w obowiązujących przepisach prawnych. Uzasadnia to uzupełnienie braku tych unormowań, jeżeli przemawia za tym potrzeba ochrony życia lub zdrowia obywateli oraz zapewnienia porządku, spokoju i bezpieczeństwa publicznego w drodze przepisów gminnych, porządkowych, wydawanych w oparciu o art. 40 ust. 3 ustawy o samorządzie terytorialnym.

3. W razie zaskarżenia do sądu administracyjnego przepisu gminnego, dotkniętego znaczącymi uchybieniami w częściach zasadniczych, bądź licznymi uchybieniami, które podważają możliwość jego funkcjonowania jako zwartej całości - Sąd na zasadzie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ może stwierdzić nieważność tego aktu w całości.

Sentencja

1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej (...) w przedmiocie obowiązku sprawowania pieczy i dozoru nad psami przez ich posiadaczy.