Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 października 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 107/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę J. R. i J.R. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie zakładu produkcji siatki ogrodzeniowej.
Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 16 marca 2011 r. J. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu sporządzoną osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z dnia 6 października 2005 r., sygn. akt IISA/Wr 107/04.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Stosownie do postanowień art. 285f § 3 p.p.s.a. skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 175 § 1 powyższej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2).
W świetle zatem wskazanych powyżej regulacji normatywnych, sporządzona w niniejszej sprawie osobiście przez skarżącego, który nie jest żadną z osób wymienionych w § 2 art. 175 p.p.s.a., skarga o stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z dnia 6 października 2005 r., podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.