Uzasadnienie
Wojewoda Dolnośląski skargą z dnia 6 lutego 2009r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy S. wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości. W skardze zarzucono naruszenie art.4 ust.1 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2005r., nr 236, poz. 2008 ze zm.) w związku z art. 89 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym poprzez nieuzyskanie opinii powiatowego inspektora sanitarnego do uchwały stanowiącej zmianę regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w S. wskazała, że uznaje skargę w całości, a projekt uchwały uchylającej zaskarżoną uchwałę jest już opracowany i na najbliższej sesji Rady Miejskiej w S. w miesiącu marcu 2009r. zostanie przedstawiony pod obrady. Natomiast po podjęciu nowa uchwała zostanie niezwłocznie przesłana do strony skarżącej oraz do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Pismem z dnia 22 kwietnia 2009r. Wojewoda Dolnośląski cofnął skargę złożoną w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 30 marca 2009r. Rada Miejska w S. podjęła uchwałę nr [...] uchylającą zaskarżoną uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w S..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1) p.p.s.a. cofnięcie skargi powoduje skutek w postaci umorzenia postępowania. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2).
Czynność procesowa strony skarżącej - dokonana w przedmiotowej sprawie wobec uwzględnienia skargi przez właściwy organ nie budziła wątpliwości, w związku z czym cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne. W tej sytuacji dalsze prowadzanie postępowania sądowego w sprawie uznano za bezprzedmiotowe.
W konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1) i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.