Uzasadnienie
Skarżąca wniosła skargę na decyzję Wojewody D. z dnia 30 kwietnia 2002 r. nr [...] odmawiającą wymeldowania Z. K. z lokalu położonego przy ul. R. 6/1 w O. Pismem z dnia 17 lutego 2004 r. działający w imieniu skarżącej K. D. cofnął skargę, podając, że będący przedmiotem skargi problem samoistnie się rozwiązał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na mocy art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) z dniem 1 stycznia 2004 r. przestała obowiązywać ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, a sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 1 stycznia 2004 r. podlegają rozpatrzeniu -zgodnie z art. 97 § 1 cytowanej ustawy - przez wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosowanie do art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami Administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W świetle powyższego, skoro skarżąca skutecznie cofnęła skargę, gdyż nie zachodzą okoliczności na podstawie których uznać by można cofnięcie za niedopuszczalne, orzeczono jak w sentencji.