Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 4 grudnia 1998 r., sygn. akt II SA/Wr 1223/98

Teza

Jeżeli organ twierdzi, że środki na pomoc społeczną są tak niewystarczające, że nie pozwalają na udzielenie skarżącej jakiegokolwiek wsparcia finansowego mimo, że jest bezrobotną bez prawa do zasiłku, że została dotknięta klęską powodzi, i mimo długotrwałej choroby nowotworowej jej męża i posiadania na utrzymaniu małoletnich dzieci, to należało co najmniej wskazać jakie są te środki na pomoc społeczną, ile osób, czy rodzin ubiega się o przyznanie pomocy z tych środków, i których spośród nich potrzeby są pilniejsze, niż w rozpatrywanej sprawie.

Wszakże chodzi tutaj o ten rodzaj ograniczoności, który wymusza na organach pomocy społecznej sui generis hierarchizację celów instytucji pomocy społecznej i to w taki sposób, by zarówno osoby korzystające z pomocy społecznej, jak i te, którym się jej odmawia mogły poznać kryteria pierwszeństwa w jej przyznawaniu.

Sentencja

1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego.