Uzasadnienie
T. i W. D. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]Nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]Nr [...]nakładającą na D. i Z. Ł. współwłaścicieli mieszkania nr [...] w budynku przy ul. B. C. w K. obowiązek wykonania określonych czynności w terminie do dnia [...]w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem prac związanych z montażem pieca gazowego dwufunkcyjnego.
W toku postępowania sądowoadministracyjnego Sąd stwierdził, że skarżący w administracyjnym postępowaniu instancyjnym prowadzonym w tej sprawie występowali jako pełnomocnicy A.D.
W związku z tym Sąd pismem z dnia [...]wezwał skarżących do złożenia oświadczenia, czy skarga została wniesiona w imieniu własnym, czy w imieniu A.D., a jeżeli tak, to wskazano w piśmie na konieczność nadesłania pełnomocnictwa procesowego do występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w imieniu A. D., prawidłowo opłaconego /znakami opłaty skarbowej w kwocie 15 złotych/. Wezwanie zawierało pouczenie, że wymaganych czynności należy dokonać w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie było dwukrotnie awizowane i złożone do akt sprawy ze skutkiem doręczenia.
Skarżący nie wykonali w zastrzeżonym terminie żadnej z czynności wskazanych w wezwaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny podejmując orzeczenie w sprawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z przepisu tego wynika, że w rozpoznawanej sprawie, w której skarga została wniesiona przed wskazaną datą zastosowanie ma powołana wyżej ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.
Regulacja ta określa wymogi formalne skargi, stanowiąc w art. 57 § 1, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym i wskazując jednocześnie dodatkowe elementy, od których uzależniona jest jej prawidłowość formalna.
Z kolei z treści przepisu art. 46 § 1 pkt 1, § 3 powoływanej ustawy, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że każde pismo strony powinno zawierać m.in. imię i nazwisko stron i ich pełnomocników, oraz, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Warunek ten odnosi się również do skargi jako kwalifikowanej postaci pisma procesowego wnoszonego w postępowaniu sądowym, na co wskazuje powołany wcześniej art. 57 § 1 omawianej ustawy.
Braki skargi we wskazanym powyżej zakresie obligują Sąd do wezwania strony /stron/ do ich uzupełnienia z konkretnym wskazaniem sposobu dokonania takiej czynności w zastrzeżonym ustawowo terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania. Skutek niezastosowania się do wezwania został uregulowany w przepisie art. 58 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który w pkt. 3 stanowi, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z akt sprawy wynika, że skarżący nie podjęli w terminie wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W dniu [...]wezwanie po dwukrotnym awizowaniu zostało zwrócone Sądowi i pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, a skarżący w zastrzeżonym terminie nie podjęli działań, mających na celu usunięcie braków formalnych skargi, co skutkowało koniecznością jej odrzucenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 powoływanej poprzednio ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak na wstępie.