Uzasadnienie
Wojewoda jako organ nadzoru nad działalnością gminną (art. 93 ust. 1 u.s.g.) wniósł o stwierdzenie nieważności wskazanych w sentencji wyroku fragmentów określonych przepisów zaskarżonego planu miejscowego, zawierających wymóg uzyskania zgody zarządcy drogi lub zarządcy sieci, albo właścicieli nieruchomości w przypadku lokalizowania elementów infrastruktury technicznej bądź dokonywania budowy systemów komunikacji w pewnym zakresie (skrzyżowania, kolizje z sieciami infrastruktury technicznej, nowe włączenia do dróg powiatowych). W ocenie skarżącego unormowania te wykraczały poza zakres upoważnienia ustawowego zawartego w art. 15 ust. 2 pkt 10 u.p.z.p. i § 4 pkt rozporządzenia wykonawczego, a także naruszały art. 20 ustawy o drogach publicznych (obecnie Dz. U. z 2013 r., poz. 260) i Zasady techniki prawodawczej wyrażone w § 115 w związku z § 143 (Dz. U. z 2002 r. Nr 100, poz. 908).
W odpowiedzi na skargę organ nie kwestionował tej oceny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pełni uzasadnione było zgodne stanowisko stron, że zaskarżone przepisy lub ich fragmenty naruszają zasady sporządzania planu miejscowego i dlatego zgodnie z art. 28 ust. 1 u.p.z.p. (Dz. U. z 2012 r., poz. 647) są nieważne.
W § 7 ust. 2 uregulowano zasady kształtowania przestrzeni publicznych, wprowadzając wymóg uzyskania zgody zarządcy drogi na lokalizację w pasie dróg obiektów nie będących technicznymi elementami wyposażenia pasa drogowego. W § 11 ustalono zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów infrastruktury technicznej, wprowadzając wymóg uzyskania zgody zarządcy drogi na lokalizację w liniach rozgraniczających przestrzeni publicznych (dróg) elementów liniowych (§ 11 ust. 2 pkt 1), przewodów kanalizacji sanitarnej (ust. 2 pkt 2a), kanalizacji deszczowej (ust. 2 pkt 3a), sieci rozdzielczej gazu (ust. 2 pkt 4), lokalnych linii elektroenergetycznych (ust. 2 pkt 5e), bądź wymóg uzgodnienia prowadzenia sieci gazowej poza liniami rozgraniczającymi dróg w uzgodnieniu z właścicielami nieruchomości (§ 11 ust. 2 pkt 4a), bądź wymóg uzgodnienia z właścicielem terenu i zarządcą sieci prowadzenia sieci elektroenergetycznych poza terenami ogólnie dostępnymi (§ 11 ust. 2 pkt 5a), albowiem wymóg uzyskania od właściciela sieci warunków zasilania projektowanego zainwestowania (ust. 2 pkt 5c), a w końcu wymóg uzyskania uzgodnienia przez zarządcę sieci kablowania sieci napowietrznych (ust. 2 pkt 5d), realizacji sieci jako kablowych (ust. 2 pkt 5g) lub uzyskania od zarządcy warunków przebudowy linii elektroenergetycznych na koszt inwestora (ust. 2 pkt 5j) czy obsługi w zakresie telekomunikacji (ust. 2 pkt 7).
W § 17 ustalono zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji, wprowadzając wymóg uzyskania warunków od zarządcy drogi na skrzyżowania drogi lokalnej z drogami dojazdowymi (ust. 3 pkt 2) lub od zarządców sieci na krzyżowania z sieciami infrastruktury technicznej (ust. 3 pkt 3), ponadto wymóg uzyskania zgody i warunków od zarządcy drogi na nowe włączenia do dróg powiatowych (ust. 3 pkt 4) bądź warunków przebudowy wraz ze skrzyżowaniami na koszt inwestora lub wnioskodawcy (ust. 3 pkt 5). W § 18 ust. 3 pkt 2 i § 19 ust. 3 pkt 2 ustanowiono wymóg uzyskania od zarządcy drogi warunków skrzyżowania ciągów pieszo-jezdnych z pozostałymi drogami.
Unormowania powyższe organ uchwalił w nawiązaniu do art. 15 ust. 2 pkt 10 u.p.z.p., w którym ustawa nakazała obowiązkowe ustalenie w planie miejscowym zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej. Treść wymaganych w tym zakresie ustaleń doprecyzowuje przepis § 4 pkt 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przepisy te nie zawierają upoważnienia dla organu do uregulowania zadań lub kompetencji zarządcy drogi bądź zarządców sieci, bądź nakładania ograniczeń na inwestorów lub właścicieli nieruchomości, czy przeciwnie, ustanawiania na ich rzecz określonych uprawnień, bowiem unormowania tego rodzaju zawarte są w ustawach. Plan miejscowy, jako akt wykonawczy do ustawy, zatem o charakterze podustawowym, powinien być zgodny z ustawą upoważniającą oraz wszelkimi innymi ustawami, co w szczególności oznacza zakaz powtarzania, a tym bardziej przeinaczania w treści uchwały unormowań ustawowych.
Wprowadzenie do planu miejscowego treści niezgodnych z zakresem upoważnienia do stanowienia tego aktu (art. 94 Konstytucji, art. 40 ust. 1 u.s.g.) oznacza naruszenie zasad sporządzania planu, zaś w nin. sprawie ponadto prowadziło do naruszenia kompetencji innych organów, co trafnie podkreślił skarżący w uzasadnieniu skargi.
Z tego też względu należało zgodnie z art. 147 § 1, art. 152 i art. 200 p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzec jak w sentencji.