Uzasadnienie
Komendant Miejski Policji w L. decyzją z dnia [...]r Nr [...]nałożył karę pieniężną w wys. [...] zł. na Firmę Transportowo - Usługową "A" z siedzibą w L. ul. A. K. [...]. W uzasadnieniu podano, że w dniu [...]r w L. na ul. W. poddano kontroli samochód marki "Mercedes" nr rej. [...], p. J. M. okazał zezwolenie Nr [...] wystawione przez Marszałka Województwa D. na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób - przewozy regularne i wykaz numerów rejestracyjnych do przedmiotowego zezwolenia, w którym nie był podany numeru rejestracyjnego pojazdu kontrolowanego.
Wobec tego za naruszenie art. 92 ust. l pkt 2 ustawy o transporcie drogowym /za wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez wymaganego zezwolenia, z wyłączeniem przewozu kabotażowego/ nałożono karę pieniężną w kwocie [...] zł za cyt. "wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez wymaganego zezwolenia, z wyłączeniem przewozu kabotażowego".
Powyższą decyzję Pani H. S. zaskarżyła do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. uzasadniając ją posiadaniem i okazaniem przez kierowcę p. J. M. kontrolującemu funkcjonariuszowi Policji ważnego zezwolenia wydanego przez Urząd Marszałkowski woj. D.. Podając dalej, że ustawa z 6.09.2001 r. nie wymaga, aby zezwolenie zawierało wykaz nr rej. pojazdów zgłoszonych do przewozu w art. 22 ust 4 wskazano, iż do zezwolenia dołącza się: rozkład jazdy, mapę z zaznaczoną linią komunikacyjną, zasady korzystania z przystanków, wykaz terminów przewozów.
Organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje stwierdzając w uzasadnieniu, iż stosownie do treści art. 104 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym zezwolenia na wykonywanie transportu drogowego udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy zachowują swoją moc. Z zapisu zawartego w zezwoleniu wynika, iż zezwolenie jest ważne z obowiązującym rozkładem jazdy i wykazem numerów rejestracyjnych pojazdów zgłoszonych do przewozów. W wykazie pojazdów do zezwolenia nr [...] wydanego dla Firmy Transportowo -Usługowej S. H. ul. A. K. [...]L., nie figuruje samochód marki "Mercedes" nr rej. [...]
Brak zezwolenia wynikał więc z nieważności dokumentu spowodowanego nie spełnieniem warunków w nim określonych. Wskazano dalej, że art. 109 ust. l pkt. 2 Ustawy o transporcie drogowym stanowi, iż traci moc Ustawa z dnia 29.08.1997 r o warunkach wykonywania krajowego drogowego przewozu osób. Powołując się na treść otrzymanego pisma Nr [...]z dn. [...]z Urzędu Marszałkowskiego Województwa D. przyjęto tezy jednoznacznie z niego wynikające, że cyt. "zezwolenie jest ważne z obowiązującym wykazem numerów rejestracyjnych pojazdów zgłoszonych do przewozów, wykonywanie przewozów na podstawie posiadanego zezwolenia jest dopuszczalne tylko pojazdami ujętymi w wykazie stanowiącym załącznik do tego zezwolenia. W sytuacji wykonywania przewozów innym samochodem niedopuszczalne jest korzystanie z tego zezwolenia. W przypadku konieczności wymiany lub zwiększenia taboru przewoźnik winien ubiegać się o licencję przewozową, a następnie o nowe zezwolenie na podstawie obowiązujących aktualnie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r o transporcie drogowym".
W skardze do NSA Skarżąca powtórzyła argumenty podniesione w odwołaniu do Komendanta Wojewódzkiego Policji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując ustalenia faktyczne i prawne podane w zaskarżonej decyzji
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołany przepis uzasadnia rozpatrywanie niniejszej skargi przez tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269/, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.
Skargę nie można uznać za zasadną. Kontrola drogowa samochodu marki "Mercedes" nr rej. [...]należącego do Firmy Transportowo - Usługowej "A" H. S. w L. wykazała, że pojazd ten nie znajduje się w wykazie pojazdów do zezwolenia Nr [...] wydanym przez Marszałka Województwa D. na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób - przewozy regularne. Uznając tym samym naruszenie art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6.9.2001 r. o transporcie drogowym /Dz. U. z 2001 r. Nr 125 poz. 1371 ze zm./ za wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez wymaganego zezwolenia, z wyłączeniem przewozu kabotażowego nałożono karę pieniężną w kwocie 8000 zł zgodnie z pkt 2 załącznika rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3.07.2002 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych w transporcie drogowym /Dz. U. Nr 115 poz. 999 ze zm./ cyt. "wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez wymaganego zezwolenia, z wyłączeniem przewozu kabotażowego".
Powołanie się skarżącej na treść art. 103 ust. 2 ustawy stanowiącym, że przedsiębiorcy prowadzący do dnia wejścia w życie ustawy działalność gospodarczą w zakresie krajowego drogowego przewozu osób mogą ją nadal wykonywać w dotychczasowym zakresie, na podstawie posiadanych uprawnień, przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy, a nie później niż w terminie 6 miesięcy przed upływem tego okresu przedsiębiorcy ci powinni wystąpić do organu udzielającego licencji z wnioskiem o udzielenie licencji na krajowy transport drogowy osób nie ma w niniejszej sprawie zastosowania. Przywołany przepis ogranicza bowiem zachowanie uprawnień wyraźnie do dotychczas posiadanego ich zakresu. Organ I jak i II instancji zasadnie stwierdził, iż stronę obowiązują przepisy ustawy z dnia 29.08.1997 r. o warunkach wykonywania krajowego drogowego przewozu osób /Dz. U. Nr 141 poz. 942 ze zm./ w przedmiocie zezwolenia na wykonywanie zarobkowego krajowego przewozu osób pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi w kraju, a art. 7 tej ustawy określa, iż wniosek o udzielenie zezwolenia powinien zawierać w szczególności:
- 1) oznaczenie przedsiębiorcy ubiegającego się o zezwolenie, jego siedzibę (miejsce zamieszkania) oraz wskazanie pełnomocników, jeżeli zostali ustanowieni,
- 2) określenie przedmiotu i obszaru wykonywanej działalności,
- 3) określenie rodzajów pojazdów, jakimi dysponuje przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie,
- 4) określenie czasu, na jaki zezwolenie ma być udzielone.
Tym samym wydane zezwolenie związane jest z konkretnymi pojazdami wyszczególnionymi we wniosku. Świadczy o takiej regulacji treść art. 8 ustawy z 29.08.1997 r. ust.
- 2. "zezwolenie może być zmienione na wniosek posiadającego zezwolenie w razie zmiany:
- 1) oznaczenia przedsiębiorcy lub
- 2) siedziby (miejsca zamieszkania) przedsiębiorcy, lub
- 3) obszaru albo przebiegu linii komunikacyjnej, lub
- 4) pojazdu lub numeru rejestracyjnego pojazdu zgłoszonego do przewozu".
Zmiana zatem pojazdu (a więc i rozszerzenie posiadanego taboru) powoduje konieczność wystąpienia z wnioskiem o zmianę zezwolenia. Analiza przepisów przejściowych jednoznacznie prowadzi do wniosku, że obowiązująca od 1.01.2002 r. cyt. ustawa w art. 104 ust. 2 nakazująca stosowanie przepisów z ustawy poprzednio obowiązującej do postępowań administracyjnych wszczętych a niezakończonych decyzją ostateczną dotyczy wyłącznie sytuacji złożenia wniosków przed dniem wejścia w życie ustawy. Przepis ten nie może zatem stanowić podstawy do zastosowania przepisów ustawy poprzednio obowiązującej, w ogóle w zakresie normy materialnoprawnej jak i procesowej w sytuacji innej niż wszczęcie do dnia 1.01.2002 r. postępowania w przedmiocie udzielenia zezwolenia. Dopuszczalny wyjątek stanowi jedynie zachowanie w mocy zezwoleń w pierwotnej formie do czasu określonego w ustawie.
Należy zatem podzielić stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...]r. nr [...]Urzędu Marszałkowskiego Województwa D., w którym przyjęto, że "zezwolenie jest ważne z obowiązującym wykazem numerów rejestracyjnych pojazdów zgłoszonych do przewozów, wykonywanie przewozów na podstawie posiadanego zezwolenia jest dopuszczalne tylko pojazdami ujętymi w wykazie stanowiącym załącznik do tego zezwolenia. W sytuacji wykonywania przewozów innym samochodem niedopuszczalne jest korzystanie z tego zezwolenia. W przypadku konieczności wymiany lub zwiększenia taboru przewoźnik winien ubiegać się o licencję przewozową, a następnie o nowe zezwolenie na podstawie obowiązujących aktualnie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r o transporcie drogowym".
Wobec tego nie można uznać twierdzenia strony, że wymóg posiadania wykazu pojazdu jest sprzeczny z ustawą obowiązującą tj. z dnia 6.09.2001 r., bowiem zapis art. 104 ust. 1 ustawy stanowi, że zezwolenia na wykonywanie transportu drogowego udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy zachowują moc.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), sąd orzekł jak w sentencji.