Uzasadnienie
P.D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr 1438/2015, którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r. w przedmiocie nakazu rozbiórki oznaczonych części budynku hotelu przy ul. [...] we W. z uwagi na zaniechanie przedłożenia 3 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, do czego to zobowiązano skarżącego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. (Nr [...]).
W powyższej skardze skarżący wniósł m.in. o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. (Nr [...]).
Ze sporządzonej w niniejszej sprawie w dniu 12 maja 2016 r. notatki służbowej wynika, iż nieprawomocnym postanowieniem z dnia [...] r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. (Nr [...]) odmawiające wszczęcia postepowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. (Nr [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Tak w doktrynie jak i judykaturze określona w powyższym przepisie przesłanka zawieszenia postępowania, upoważniająca Sąd do zawieszenia postępowania, w sytuacji gdy jego rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania jest ujmowana szeroko, a przyjmowana interpretacja zdaje się wychodzić poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, przyjmując, że każde postępowanie przed organami państwa może być uznane za prejudycjalne dla toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GZ 141/11; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 882/10; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302- 303). Zależność, o której mowa w cyt. przepisie oznacza, że związek między postępowaniami, o których tam mowa, powinien być realny i faktyczny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 694/06).
Mając zatem na względzie przywołane regulacje uznać należy, że w rozpoznawanej sprawie wystąpiła przesłanka z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uprawniająca Sąd do zawieszenia niniejszego postępowania. Bez wątpienia rozstrzygnięcie co do prawidłowości podjęcia przez D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. zaskarżonej decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki oznaczonych części budynku hotelu uzależnione jest od uprzedniego prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. (Nr [...]), którą nałożono na skarżącego – jako inwestora robót budowlanych związanych z budową budynku hotelu na posesji przy ul. [...] we W. w zakresie robót wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę – obowiązek sporządzenia i przedstawienia wskazanych tam dokumentów. Zaskarżona w realiach niniejszej sprawy decyzja o nakazie rozbiórki jest bowiem konsekwencją wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 decyzji PINB nr [...] z dnia [...] r. Stąd zasadnym jest zawieszenie niniejszego postępowania do czasu uprawomocnienia się postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r.
Mając zatem na względzie powyższe i kierując się dyspozycją z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.