Uzasadnienie
Orzeczeniem z dnia [...]r. Nr [...]Powiatowa Komisja Lekarska W.-K. stwierdziła u Pana G. M. schorzenia z § 76 p. 1 oraz z § 43 p. 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 57, poz. 278 ze zm.). Stanowiło to podstawę do ustalenia, że poborowy jest zdolny do służby wojskowej - kategoria A. W odwołaniu od orzeczenia skarżący wniósł o jego zmianę, powołując się na swój stan zdrowia, udokumentowany załączonymi kopiami wyników badań i zaświadczeń lekarskich.
Orzeczeniem Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. Nr [...], w oparciu o przepisy art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jedn. Dz.U. z 2002 r., Nr 21, poz. 205 ze zm.) oraz na podstawie § 1 ust. 1 oraz § 2 ust. 1 i 2 cyt. wyżej rozporządzenia utrzymano w mocy zaskarżone orzeczenie pierwszej instancji.
W uzasadnieniu stwierdzono u poborowego schorzenia z § 64 pkt 1, § 76 pkt 1, § 43 pkt 1 w postaci objawów szczątkowych po przebytych chorobach.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Oddział Zamiejscowy we Wrocławiu, Pan G. M. wniósł o uchylenie orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej i podniósł, że od wielu lat ma problemy gastrologiczne. Leczy się neurologicznie, a badania EEG głowy wykazały zmieniony zapis. W związku z upadkiem spowodowanym utratą przytomności doznał złamania nosa, zęba oraz stłuczenia twarzy. Nie jest w stanie przewidzieć, kiedy utraci przytomność. Lekarz neurolog, do którego skierowała skarżącego Wojewódzka Komisja Lekarska, stwierdził u skarżącego nerwicę wegetatywną oraz zalecił badania kardiologiczne, gdyż nie mógł ustalić przyczyny utraty przytomności. Biorąc pod uwagę stan zdrowia, skarżący uważa, że nie nadaje się do czynnej służby wojskowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawach tych stosuje się jedynie dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych (art. 97 § 2).
Podstawę materialno-prawną rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowiły przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach - wraz z załącznikiem nr 1 - wykazem chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej.
Zgodnie z § 2 tego rozporządzenia orzeczenie o zaliczeniu danej osoby jednej z kategorii, o których mowa w § 1, właściwe komisję wojskowe wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do odpowiedniego rodzaju służby wojskowej z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych.
Wojskowa Komisja Lekarska wydaje orzeczenie na podstawie badania lekarskiego według kategorii i kryteriów, które wyżej wskazano oraz na podstawie dokumentacji lekarskiej i innych dokumentów mających znaczenie w sprawie, a uzasadnionych przypadkach komisja lekarska może wydać orzeczenie wyłącznie na podstawie posiadanej dokumentacji (§ ust. 1 i 2 powołanego rozporządzenia).
Wojewódzka Komisja Lekarska orzeka w zasadzie na podstawie dokumentacji zawartej w aktach orzeczniczo-lekarskich. W razie potrzeby może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie, jak również skierować badanego na obserwację szpitalną. Komisja ta może również przeprowadzić dodatkowe postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, albo zlecić przeprowadzenia tego postępowania komisji, która wydała orzeczenie (§ 32 powołanego rozporządzenia). Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich powinny zawierać szczegółowe uzasadnienie (§ 19 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia).
Warunkiem wydania prawidłowej decyzji jest podejmowanie przez organ wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego przez wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego (art. 7 i 77 § 1 kpa.). Organ administracji państwowej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 kpa.).
W ocenia Wojewódzkiego sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z zachowaniem przedstawionych zasad procedury administracyjnej. Organy obydwu instancji przeprowadziły bądź zleciły przeprowadzenie specjalistycznych badań lekarskich oraz oceniły dokumentację lekarską przedłożoną przez skarżącego. W wyniku tego postępowania organ II instancji potwierdził występowanie schorzeń z § 76 p. 1 oraz z § 43 p. 1 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r., ustalonych w postępowaniu organu pierwszej instancji.
Dodatkowo, z uwagi na podniesienie w odwołaniu występowania schorzeń o charakterze neurologicznym, na podstawie specjalistycznego badania lekarskiego zleconego przez organ drugiej instancji stwierdzono te schorzenia i zaliczono je do § 64 pkt 1. Wszystkie schorzenia, ustalone, ocenione oraz sklasyfikowane przez organ drugiej instancji, zgodnie z zastosowanym prawem materialnym, zawartym w przepisach powołanego rozporządzenia z dnia 10 czerwca 1992 r., kwalifikują skarżącego jako zdolnego do służby wojskowej w kategorii "A".
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie jest zatem uzasadniona i nie podlega uwzględnieniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.