Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 sierpnia 2011 r. skarżąca A. B. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 czerwca 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 140/11.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że nie złożyła w terminie powyższego wniosku i nie wniosła opłaty w kwocie 100 zł, gdyż "po przeczytaniu trzeciego punktu" pouczenia zawartego w zawiadomieniu o terminie rozprawy nie zrozumiała "tego uzasadnienia wyroku oddalającego skargę". Oświadczyła przy tym, że głównym powodem nie wniesienia wniosku było to, że nie miała pieniędzy, aby wpłacić kwotę 100 zł, ponieważ ma bardzo niską emeryturę rolniczą i nie wystarcza jej na życie.
W dniu 22 sierpnia 2011 r. skarżąca uzupełniła braki formalne wniosku o przywrócenie terminu poprzez nadesłanie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i uiszczenie opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony.
Z unormowania tego zatem w sposób jednoznaczny wynika, że do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
- - uprawdopodobnienie przez zainteresowanego braku winy,
- - wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu,
- - dochowanie nieprzywracalnego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu – w ciągu 7 dni od ustania przyczyn uchybienia terminu,
- - dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin.
Oceny braku winy w uchybieniu terminu w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym dokonuje ten Sąd.
Powołane przepisy prawa nie wprowadziły w rozważanym zakresie żadnych ograniczeń. Zgodnie z utrwalonymi już w tym względzie poglądami doktryny i praktyki sądowej, jako kryterium przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.
Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo (zob. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r. sygn. akt I SA/Sz 630/96).
O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tyko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2002 r., sygn. akt III SA 1716/99).
W rozpatrywanej sprawie skarżąca A. B. podała, że uchybiła terminowi złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, ponieważ "po przeczytaniu trzeciego punktu" pouczenia zawartego w zawiadomieniu o terminie rozprawy nie zrozumiała "tego uzasadnienia wyroku oddalającego skargę", przy czym głównym powodem nie wniesienia wniosku było to, że nie miała pieniędzy, aby wpłacić kwotę 100 zł, gdyż ma bardzo niską emeryturę rolniczą i nie wystarcza jej na życie.
Przedstawione przez skarżącą powody uchybienia terminu trudno uznać za uzasadniające jego przywrócenie.
Podkreślić przede wszystkim należy, iż pouczenie zawarte w pkt 3 zawiadomienia o terminie rozprawy o treści: "Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Wniosek ten podlega opłacie w kwocie 100 zł. Złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną" – sformułowane zostało w sposób jasny i nie budzący wątpliwości, że w sytuacji, gdy zapadł wyrok oddalający skargę, konieczne jest we wskazanym terminie złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku. Brak jest zatem podstaw do uznania, by redakcja przytoczonego pouczenia mogła stanowić usprawiedliwienie uchybienia terminu.
Zauważyć ponadto wypada, że skarżąca po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu początkowo ubiegała się o przyznanie jej prawa pomocy, jednak następnie – bez podjęcia próby udokumentowania swojej sytuacji majątkowej – pismem z dnia [...] r. zrezygnowała z wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie ma więc podstaw do przyjęcia, że sytuacja majątkowa skarżącej może stanowić uprawdopodobnienie przez zainteresowaną braku winy w uchybieniu terminu. Nic przy tym nie stało na przeszkodzie, by skarżąca – jeśli faktycznie nie posiadała środków pieniężnych koniecznych do uiszczenia wymaganej opłaty kancelaryjnej – złożyła w terminie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jednocześnie składając ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, a więc nie uiszczając tej opłaty.
Niezależnie od powyższego stwierdzić trzeba, że składając wniosek o przywrócenie terminu skarżąca w żaden sposób nie wykazała, by wniosek ten złożyła w ciągu 7 dni od ustania przyczyn uchybienia terminu.
W tym stanie rzeczy uznać trzeba, iż skarżąca A. B. nie spełniła wymienionych wyżej przesłanek koniecznych do przywrócenia terminu.
Mając na względzie powyższe oraz treść przepisów art. 86 i art. 87 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.