Uzasadnienie
Skarżący pismem z dnia [...] wywiedli skargę na opisaną decyzję SKO w Jeleniej Górze.
W skardze strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na możliwość wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek ten w dalszej części skargi nie został w żaden sposób uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 259) zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., co powinno stać się przedmiotem oceny Sądu. Ocena ta jest zatem możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Co najmniej należałoby uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak uzasadnienia wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny merytorycznej takiego wniosku.
W realiach niniejszej sprawy wnioskodawcy nie wykazali wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania. Skarżący nie przedstawili żadnych argumentów oraz okoliczności w tym zakresie, nie wskazali nawet jaka to znaczna szkoda mogłaby zaistnieć w przypadku wykonania decyzji, lub jakie trudne do odwrócenia skutki powstaną. Tymczasem dla uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek wstrzymania aktu, niezbędne jest nie tylko wskazanie konkretnych danych, w tym np kwot, ale również poparcie twierdzeń dokumentami źródłowymi. W ocenianej sprawie skarżący nawet w sposób szczątkowi nie nawiązali do przesłanek z art. 61 p.p.sa. co w zasadzie uniemożliwiło Sądowi ocenę wniosku.
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Poniesione nakłady finansowe, w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji i w końcowym efekcie uzyskania orzeczenia organów zgodnego z żądaniem skargi, zostałyby przez skarżąca odzyskane.
Zaznaczyć należy, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność orzeczenia administracyjnego z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny Sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Dodatkowo, zgodnie z treścią art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie o odmowie wstrzymania będzie mogło być zmienione przez Sąd w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.
Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia