Uzasadnienie
Skarżący A.B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania wnioskodawca podał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez istotnego uszczerbku dla siebie i żony, gdyż kwota wpisu sądowego w sprawie jest zbyt wysoka, prowadzone przez nich w domu o powierzchni 160 m² i wartości 400.000 zł gospodarstwo domowe utrzymują z diety radnego uzyskiwanej przez skarżącego w kwocie 860 zł oraz renty jego żony w kwocie 720 zł. Wnioskodawca wskazał na ponoszenie kosztów spłaty kredytu hipotecznego w kwocie 13.000 CHF i pożyczki w kwocie 35.000zł, mediów – około 500 zł miesięcznie, leczenia – około 1.000 zł rocznie oraz ubezpieczenia mienia – około 3.500 zł rocznie. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 56 m² i wartości 120.000 zł, w którym mieszka jego syn z rodziną.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłał do akt dokumenty, z których wynika, ponad dane wskazane we wniosku, że koszty utrzymania swojego gospodarstwa domowego skarżący ponosi z oszczędności, które w ciągu trzech pierwszych miesięcy roku 2017 zmniejszyły się z tego powodu o około 1/3, oraz dzięki wsparciu finansowemu ze strony syna. Wynagrodzenie dla ustanowionego w sprawie radcy prawnego z wyboru wypłacone ma być natomiast ze środków skarżącego w ratach po wydaniu wyroku przez Sąd.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest w istocie rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą.
W ocenie referendarza sądowego skarżący w sprawie wykazał, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i swojej żony ponosić kosztów sądowych w sprawie. Świadczą o tym z jednej strony wysokość aktualnego dochodu jego dwuosobowego gospodarstwa domowego, i brak majątku podlegającego spieniężeniu, z drugiej natomiast – sytuacja życiowa, a w szczególności zawodowa, wnioskodawcy. Wprawdzie wnioskodawca i jego żona uzyskują regularny dochód, to jednak jego wysokość pozwala na pokrywanie kosztów utrzymania ich obojga tylko dzięki uszczuplaniu ich oszczędności i pomocy ze strony ich syna.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.