Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie R. C. w skardze z dnia 10 grudnia 2004 r. wniosła o wyjaśnienie jej sprawy nabywania przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości.
W dniu 3 stycznia 2005 r. skutecznie doręczono skarżącej wezwanie do uzupełnienia w terminie 7 dni braków skargi pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie jaki akt lub czynność z zakresu administracji publicznej wymieniona w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest przedmiotem skargi, od jakiego organu administracji publicznej pochodzi oraz kiedy został(a) podjęty(a) i jakim numerem został oznaczony. Wyznaczony termin upływał w dniu 10 stycznia 2005 r. Skarżąca dotychczas nie uzupełniła braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 57 § 1 i 46 § 1 określa wymogi jakim powinna odpowiadać skarga. Winna ona m.in. zawierać:
- 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Jeśli skarga dotknięta jest powyższymi brakami nie można skardze nadać dalszego biegu i osoba skarżąca jest wzywana do ich uzupełnienia (art. 49 u.p.s.a.), a nie usunięcie braków w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 u.p.s.a.). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
Na marginesie należy wskazać, iż sąd administracyjny nie prowadzi działalności informacyjnej z zakresu prawa administracyjnego, a jedynie sprawuje kontrolę nad całokształtem działalności administracji publicznej, przy czym nie dotyczy to każdego przejawu tej działalności, gdyż byłoby to zadanie niewykonalne. Gwarantem działania przez organy administracyjne na podstawie prawa i przestrzeganie przez nie w toku postępowania administracyjnego praw obywateli jest katalog reguł postępowania stworzony przez ustawodawcę oraz udzielone stronie środki zaskarżenia od najistotniejszych przejawów działalności (art. 3 u.p.s.a.) tych organów.