Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., po rozpoznaniu odwołania K. K. i G. S. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] w sprawie ustalenia L. i R. N. warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zadaszenia nad schodami wejściowymi, tarasu, kominów z kominkiem przy ścianie zewnętrznej, zadaszenia schodów nad wejściem tylnym do budynku oraz rozbudowy budynku mieszkalnego o pomieszczenie pomocnicze i wykonania ścianek zamykających tarasy frontowe, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy wskazał, iż zaskarżona decyzja Wójta Gminy [...] została doręczona odwołującym się stronom w dniu 3 marca 2003 r., o czym świadczą zwrotne potwierdzenia odbioru decyzji. Decyzja ta zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia w terminie 14 dni od doręczenia. K. K. złożył osobiście odwołanie w dniu 18 marca 2003 r., natomiast G. S. – w dniu 20 marca 2003 r. W obu przypadkach środek zaskarżenia złożono z uchybieniem terminu wynikającego z art. 129 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, gdyż wyznaczony termin upływał 17 marca 2003 r. Strony nie wnosiły o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zatem należało uznać, że zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 134 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego,
W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu, K. K. stwierdził, że postanowienie SKO w O. jest "bezprzedmiotowe" albowiem posiada potwierdzoną kopię odwołania wniesionego w ustawowym terminie, na dowód czego dołączył kserokopię odwołania sporządzonego i złożonego w sekretariacie Urzędu Gminy w K. w dniu 17 marca 2003 r.
Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o umorzenie postępowania sądowego. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż przedmiot zaskarżenia, czyli postanowienie z dnia [...], nie istnieje, bowiem został wyeliminowany z obrotu prawnego postanowieniem z dnia 15 września 2003 r., nr [...]. W całości uwzględniono skargę K. K., który udowodnił, że złożył odwołanie w dniu 17 marca 2003 r. Pierwotne uznanie, że był to dzień 18 marca 2003 r. wynikało z faktu uznania za miarodajne twierdzeń organu pierwszej instancji. Po otrzymaniu skargi, ponownie zwrócono się o wyjaśnienia w tej kwestii, i tym razem organ pierwszej instancji przyznał, że odwołanie faktycznie wpłynęło 17 marca 2003 r., a do repertorium zostało wpisane dopiero w następnym dniu.
W tym stanie rzeczy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. uznało skargę strony za uzasadnioną, co z kolei spowodowało uchylenie zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Jednocześnie poinformowano, że uchylenie przedmiotowego postanowienia ma ten skutek, że nastąpi merytoryczne rozpatrzenie odwołania K. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył, co następuje:
na wstępie odnotować trzeba, że skoro skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., to w oparciu o treść art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny.
Postępowanie w niniejszej sprawie podlega umorzeniu.
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy stało się ono bezprzedmiotowe.
W sprawie będącej przedmiotem kontroli sądowej doszło do podjęcia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. postanowienia z dnia 15 września 2003 r., [...], którym uchylono w całości zaskarżone do tut. Sądu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania na decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...]. Postanowienie wydane w dniu 15 września 2003 r. oparto na treści art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 76, poz. 368 z późn. zm.), który stanowi samoistną podstawę prawną do dokonania autokontroli przez organ administracji, pod warunkiem uwzględnienia skargi w całości. Postanowienie to nie zostało zaskarżone do Sądu, zatem zyskało przymiot prawomocności, a wchodząc do obrotu prawnego, wyeliminowało z niego zaskarżone do Sądu postanowienie SKO w O. z dnia [...].
W ramach dokonanej autokontroli dopuszczalne jest uchylenie orzeczenia kwestionowanego przez stronę, jeżeli domagała się tego w swej skardze. Co prawda K. K. nie sformułował wyraźnie żądania uchylenia zaskarżonego postanowienia, jednak cała jego argumentacja, a zwłaszcza podniesiony argument o posiadaniu dowodu na wniesienie odwołania w ustawowym terminie, zmierzała do wyeliminowania postanowienia opartego na nieprawdziwych faktach. W niniejszej sprawie organ odwoławczy słusznie uznał zarzuty skargi za uzasadnione, skoro K. K. udowodnił wniesienie odwołania w czternastym dniu terminu do jego złożenia. Przeprowadzone przez Kolegium dodatkowe postępowanie dowodowe w Gminie, potwierdziło słuszność stanowiska skarżącego, zatem organ prawidłowo zachował się, uwzględniając w całości zarzuty skargi i uchylając decyzję własną, wydaną z naruszeniem prawa.
Reasumując, skoro ostatnim zapadłym w toku instancji administracyjnej orzeczeniem jest postanowienie eliminujące z obrotu prawnego zakwestionowane w skardze postanowienie o uchybieniu terminu do wniesieniu odwołania, zachodzi konieczność umorzenia niniejszego postępowania sądowego, po myśli art. 161 § 1 pkt 3 p.s.a., z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Marginalnie już tylko trzeba podnieść, że uchylenie zaskarżonego postanowienia powoduje, że odwołanie K. K. od decyzji Wójta Gminy [...] będzie merytorycznie rozpatrzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 cyt. wyżej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym w zw. z art. 97 § 2 cyt. wyżej ustawy Przepisy wprowadzające (...).