Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 października 2009 r. Wojewoda Dolnośląski wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia uchwałę Rady Gminy Łagiewniki.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o umorzenie postępowania, gdyż uwzględniając argumenty organu nadzoru, Rada Gminy Łagiewniki na sesji w dniu 28 grudnia 2009 r. uchwałą nr XLII/261/09 uznała skargę za uzasadnioną. Przy piśmie procesowym z dnia 29 stycznia 2010 r. strona przeciwna nadesłała uchwałę Rady Gminy Łagiewniki z dnia 27 stycznia 2010 r. nr XLIII/270/10 w sprawie zasad gospodarowania mieniem gminy i wchodzącym w skład gminnego zasobu nieruchomości Gminy Łagiewniki, którą uchylono zaskarżoną uchwałę.
Kolejnym pismem z dnia 23 lutego 2010 r. Wojewoda Dolnośląski cofnął wniesioną skargę, wobec powzięcia wiadomości o uchyleniu zakwestionowanego przez niego aktu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 przywołanej ustawy – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości, tym bardziej, że przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło ponowne rozpatrzenie sprawy przez Radę Gminy i wydanie nowej uchwały, w całości uwzględniającej zarzuty strony skarżącej.
W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.