Uzasadnienie
W skardze na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] I 2021 r. (nr [...]) w przedmiocie nakazu przywrócenia stanu poprzedniego w obrębie pomieszczenia łazienki Wspólnota Mieszkaniowa ul. [...] we W. (dalej: strona skarżąca, wnioskodawca) wniosła o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji spowoduje trwałą i nieodwracalną szkodę oraz zasadniczo brak możliwości na odwrócenie skutków wykonanych prac. Ponadto strona skarżąca podniosła, że brak jest podstaw faktycznych i prawnych do nałożenia na stronę skarżącą wykonania obowiązków wskazanych w decyzji I instancji, a podtrzymanych do wykonania w decyzji II instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpatrując wniosek strony w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd związany jest przesłankami ustawowymi, którymi są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Omawiany przepis nie nakłada przy tym na stronę obowiązku udowodnienia wyżej wskazanych przesłanek. Wnioskodawca musi jednakże uprawdopodobnić ich zaistnienie. Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom.
Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 3 VIII 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie NSA z 8 VIII 2014 r. sygn. akt II OZ 752/14 – publ. CBOSA).
W realiach niniejszej sprawy, podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności nie wskazują na prawdopodobieństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji ani też na prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody przed wystąpieniem których należy ochronić stronę skarżącą wstrzymując wykonanie decyzji.
Strona skarżąca we wniosku nie podała żadnych argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku nie wykazano, jakie konkretnie szkody może ponieść strona skarżąca na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, która utrzymuje w mocy decyzję organu I instancji, a co za tym idzie nie wykazano, czy szkody owe mogą być "znaczne" w realiach niniejszej sprawy.
Na marginesie zauważyć należy tylko, że konieczność poniesienia określonych nakładów na wykonanie prac nakazanych w decyzji nie oznacza "znacznej szkody" w podanym wyżej rozumieniu, a więc szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Dodać trzeba, że przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie można brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi, gdyż przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi. Przedstawione w treści skargi zarzuty będą dopiero przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy. Natomiast wstrzymanie wykonania aktu lub czynności ma charakter tymczasowy i zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Dlatego też argumenty podniesione w skardze przeciwko legalności zaskarżonej decyzji, nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia powyższego wniosku.
W świetle powyższego Sąd nie stwierdził podstaw do wstrzymania wykonania decyzji na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a.