Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Wójt Gminy Cz. wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru usunięcia 9 drzew.
Decyzją z dnia [...] r. (Nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. w pkt. 1 uchyliło ww. decyzję w części dotyczącej sprzeciwu wobec usunięcia drzew oznaczonych w zgłoszeniu numerami 1 i 5 i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, a w pkt. 2 utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, tj. w zakresie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia usunięcia drzew oznaczonych numerami 2-4 i 6-9.
Sprzeciw od pkt. I ww. decyzji SKO we W.złożył Wójt Gminy Cz.
W odpowiedzi na sprzeciw Kolegium wniosło o jego odrzucenie wywodząc, iż Wójt Gminy Cz. nie ma interesu prawnego w sprawie i tym samym nie ma legitymacji do kwestionowania przed sądem administracyjnym rozstrzygnięcia organu odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 50 § 1 oraz art. 64a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej zw. jako "p.p.s.a."). Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi oraz sprzeciwu wniesionej przez uprawniony podmiot, którym jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Oznacza to, że prawo do wniesienia skargi (sprzeciwu) do sądu administracyjnego mają dwie kategorie podmiotów. Pierwszą stanowią te, którym to uprawnienie przysługuje dla ochrony ich interesu prawnego. Druga kategoria natomiast to podmioty instytucjonalne, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi (sprzeciwu) w cudzej sprawie, ze względu na konieczność ochrony również obiektywnego porządku prawnego (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 2004).
Podstawę legitymacji procesowej strony stanowi przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego - taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje.
Przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym i postępowaniu sądowoadministracyjnym nie ma gmina, choćby nawet miała w tym interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a., jeśli do wydania decyzji w pierwszej instancji w określonej sprawie upoważniony jest wójt (burmistrz, prezydent) tej gminy (por. uchwała składu pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 października 2000 r., sygn. OPK 14/00). Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03).
Dopuszczenie do złożenia skargi przez organ, który wydał decyzję w sprawie lub uznanie go za uczestnika postępowania doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej orzekające w sprawie, a spór między nimi sprowadzałby się do różnego stanowiska co do prawidłowości poszczególnych decyzji (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 22 października 1984 r., III AZP 5/84; publ. OSNC 1985, z. 7, poz. 86 z aprobującą glosą J. Borkowskiego, OSP 1986, z.2, poz. 26). Słuszność przedstawionego poglądu potwierdził wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 29 października 2009 r. sygn. akt K 32/08 (publ. OTK-A z 2009 r., nr. 9, poz. 139).
Skoro zatem w realiach badanej sprawy Wójt Gminy Cz. działając jako organ administracji publicznej wydał decyzję z dnia [...] r. wnoszącą sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru usunięcia 9 drzew, to przyjąć należy, że nie ma on legitymacji do kwestionowania przed sądem administracyjnym rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Tym samym złożony przez niego sprzeciw od decyzji Kolegium jako wniesiony przez podmiot uprawniony jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt. II znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.