Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 lutego 2020 r. Gmina O. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego i podmiotu zobowiązanego do ich uiszczenia.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II pismami z dnia 24 kwietnia 2020 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi.
Z akt sprawy wynika, że wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 5 maja 2020 r. (k. 12 akt sądowoadministracyjnych). Pismem z dnia 7 maja 2020 r. nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 8 maja 2020 r. skarżąca przesłała egzemplarz odpisu skargi uzupełniając w tym zakresie jej braki formalne. Bezskuteczne pozostało wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Ponadto, zasadą wynikającą wprost z art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. jest, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W myśl § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W okolicznościach niniejszej sprawy wskazać należy, że początek biegu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął się już w okresie stanu zagrożenia epidemicznego wprowadzonego w dniu 14 marca 2020 r. rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii - Dz. U. z 2020 r. poz. 491), a zatem jego bieg uległ zawieszeniu zgodnie z obowiązującą wówczas regułą określoną w art. 15zzs ust. 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.). Niemniej, na podstawie art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875), z dniem 24 maja 2020 r. termin do uzupełnienia braków formalnych rozpoczął swój siedmiodniowy bieg.
Mając nadto na względzie treść art. 83 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, uznać należy, że termin do uzupełnienia przez skarżącą braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął w dniu 1 czerwca 2020 r. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżąca uczyniła zadość wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi, jednakże nie uiściła wpisu sądowego od skargi.
Okoliczności przywołane powyżej obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.