Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok NSA oz. we Wrocławiuz 6 marca 2001 r., sygn. akt II SA/Wr 1556/99

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sprawa
sprawy ze skargi Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 13 września 1999 r. (...) w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew - oddala skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny

Teza

Termin wyznaczony przez przepis art. 86g ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./, w okresie którego dana jednostka organizacyjna obowiązana jest uiścić ustaloną w decyzji opłatę za usuwanie drzew lub krzewów jest terminem ustawowym.

Oznacza to zatem, że organ prowadzący postępowanie nie ma wpływu na ten termin, a więc nie może go przedłużać, ani skracać.

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 15 lutego 1999 r. (...) Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. w W. zwróciły się do Urzędu Gminy C. o wydanie zezwolenia na wycięcie drzew pojedynczych, których właścicielem są instytucje państwowe oraz osoby prywatne.

Wyjaśniono, że drzewa te znajdują się pod projektowaną linią 400 kV D. W. i z uwagi na bezpieczną pracę linii powinny być usunięte.

Do wniosku przedłożono opracowaną w tym względzie dokumentację.

Decyzją z dnia 30 kwietnia 1999 r. (...), wydaną na podstawie art. 48, art. 86, art. 86a i art. 86c ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 1998 r. o opłatach za gospodarcze korzystanie ze środowiska i wprowadzanie w nim zmian, art. 28 i art. 104 Kpa, Wójt Gminy C. zezwolił Polskim Sieciom Elektroenergetycznym S.A. z siedzibą w W. na usunięcie drzew znajdujących się na terenie gminy C., wykazanych we wniosku z dnia 15 lutego 1999 r., (...) w ramach inwestycji p.n Budowa linii 400 kV D.-W., w ilości 12 sztuk łącznie, a to:

  1. - 1 sztuki /olcha - obwód 200 cm/ z terenu będącego własnością Józefa W. zamieszkałego w Ł. ul. G. 57;
  2. - 3 sztuk /akcja - obwód 36 cm, 92 cm, 49 cm/
  3. - 5 sztuk /jesion - obwód 226 cm, 229 cm, 193 cm, 194 cm, 192 cm/
  4. - 2 sztuk /lipa - obwód 250 cm, 275 cm/
  5. - 1 sztuki /topola - obwód 335 cm/ - z terenu będącego własnością Gminy C. Równocześnie w decyzji tej organ naliczył opłatę tytułem gospodarczego korzystania ze środowiska zgodnie z wykazem drzew przeznaczonych do usunięcia w wysokości: 461.185,40 zł, stwierdzając, że kwotę te należy wpłacić w terminie przewidzianym powołanymi przepisami na konto Urzędu Gminy C. - Gminny Fundusz Ochrony Środowiska w PKO BP K. K. nr konta (...).

Odwołanie od tej decyzji wniosły Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. w W., wnosząc o jej zmianę w części dotyczącej terminu zapłaty ustalonej opłaty za wycięcie drzew, poprzez odroczenie terminu zapłaty do IV kwartału 1999 r., w którym podjęte zostaną rozmowy i uzgodnienia przez obie zainteresowane strony dotyczące warunków płatności tej opłaty.

Zaskarżoną decyzja z dnia 13 września 1999 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zakwestionowany przez stronę termin płatności opłaty za drzewa przeznaczone do wycięcia jest terminem ustawowym, wynikającym wprost z art. 86g ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./. Zgodnie z tym przepisem, termin płatności powyższej opłaty upływa z dniem z którym decyzja wymierzająca opłatę staje się ostateczna.

Ponieważ jest to termin ustawowy, to organ administracji publicznej nie może zdaniem Kolegium orzec o jego zmianie.

Odroczenie terminu uiszczenia opłaty za usuniecie drzew lub krzewów przewidziane jest tylko w przypadku, gdy zezwolenie przewiduje możliwość przesadzenia drzew lub krzewów w inne miejsce /art. 86 c ust. 3 ustawy/.

Z takim jednak przypadkiem nie mamy zdaniem organu do czynienia w niniejszej sprawie.

Skargę na powyższą decyzje wniosły Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. w W., wnosząc o jej uchylenie bądź stwierdzenie nieważności, zarzucając:

1/ rażące naruszenie prawa /art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa/, w szczególności przez jej wydanie przed zakończeniem postępowania w sprawie;

2/ obrazę art. 7 Kpa przez naruszenie interesu społecznego i słusznego interesu wnioskodawcy;

3/ pozbawienie wnioskodawcy możliwości obrony swoich interesów /art. 10 Kpa/.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Nadto Kolegium podniosło, że w dniu 6 grudnia 1999 r. strona skarżąca uregulowała już ustaloną przez organ pierwszej instancji opłatę za wycinkę drzew.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Rozpatrując stan faktyczny i prawny sprawy Sąd stwierdził, że skarga Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. w W. nie może być uwzględniona jako, że ocena przeprowadzonego postępowania oraz stanowisko organów nie dają podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

Uchylenie bowiem decyzji, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w razie istnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy /art. 22 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

Takie zaś wady i uchybienia nie występującą w niniejszej sprawie.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./.

Zasadą jest zgodnie z art. 48 ust. 1 ww. ustawy, że jednostki organizacyjne i osoby fizyczne obowiązane są utrzymywać we właściwym stanie drzewa i krzewy rosnące na użytkowanych nieruchomościach.

Usuniecie drzew i krzewów z terenów nieruchomości może nastąpić tylko za zezwoleniem wójta, burmistrza albo prezydenta miasta /art. 48 ust. 2 ustawy/.

W sytuacji tej jednakże zgodnie z art. 86 ust. 1 omawianej ustawy - jednostki organizacyjne ponoszą opłaty za gospodarcze korzystanie ze środowiska i wprowadzanie w nim zmian.

I tak stosownie do przepisu art. 86 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy, za usuniecie drzew i krzewów uiszcza się opłaty, które nalicza i pobiera organ właściwy do wydania zezwolenia w tym względzie.

Przedmiotowa opłatę ustala organ udzielając zezwolenia na usuniecie drzew lub krzewów /art. 86c ust. 1 ustawy/, przy czym termin jej płatności określony został w art. 86g ust. 1 ustawy, zgodnie z którym wynosi on 14 dni od dnia, w którym decyzja ustalająca wysokość opłaty stała się ostateczna.

Z powyższej regulacji wynika zatem, że termin wyznaczony przez cyt. wyżej przepis art. 86g ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska, w okresie którego dana jednostka organizacyjna obowiązana jest uiścić ustaloną w decyzji opłatę za usuwanie drzew lub krzewów jest terminem ustawowym. Oznacza to zatem, że organ prowadzący postępowanie nie ma wpływu na ten termin, a więc nie może go przedłużać, ani skracać.

Ustawodawca nie pozostawił w tym względzie organowi żadnej możliwości, a wręcz przeciwnie, w dalszych postanowieniach omawianego przepisu art. 86g ustawy tj. ust. 2 i 3 określił skutki prawne nieterminowego uiszczenia opłaty przez stronę, poprzez powstanie obowiązku zapłaty odsetek za zwłokę oraz powstanie możliwości wszczęcia postępowania egzekucyjnego przeciwko danej jednostce.

W świetle powyższych ustaleń stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, jako że Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej, nie wykazała by tak decyzja organu pierwszej instancji, jak i decyzja organu odwoławczego wydane zostały z naruszeniem prawa.

Wbrew zarzutom skargi, postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie prowadzone było zgodnie z regułami procedury administracyjnej, a to skutkuje wnioskiem, że niezasadne są zarzuty skargi naruszenia art. 7 i art. 10 Kpa.

Niesporne jest, że gdy w rozpatrywanej sprawie toczyło się postępowanie odwoławcze, toczyło się również postępowanie z wniosku skarżącej o zawieszenie tegoż postępowania.

Jednakże skoro postanowieniem z dnia 13 września 1999 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. odmówiło zawieszenia postępowania odwoławczego, to nie można przyjąć, jak zarzuca skarżąca, że wydanie zaskarżonej decyzji naruszyło przepis art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa, z tej to przede wszystkim przyczyny, że wydana ona została po rozstrzygnięciu kwestii zawieszenia postępowania odwoławczego.

Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić skargi Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. w W. z braku uzasadnionych ku temu podstaw i wobec tego oddalił ją w myśl w myśl art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.