Uzasadnienie
E. K. wniósł skargę na decyzję utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie umarzające postępowanie administracyjne w sprawie przyznania mu uprawnień kombatanckich.
Na rozprawie, w dniu 17 grudnia 2002 r., postępowanie sądowe zostało zawieszone. Podjęcie zawieszonego postępowania orzeczono postanowieniem z dnia 17 lipca 2003 r.
W piśmie z dnia 29 października 2003 r. Kierownik Urzędu poinformował Sąd o wydaniu, w dniu 13 października 2003 r., decyzji nr [...], uchylającej zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję. Jednocześnie decyzją z dnia 13 października 2003 r. przyznano E. K. uprawnienia kombatanckie.
W tej sytuacji Sąd zwrócił się do skarżącego o poinformowanie, czy podtrzymuje skargę.
Pismem z dnia 19 grudnia 2003 r. skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
najpierw odnotować trzeba, że skoro skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., to w oparciu o art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Skoro skarżący cofnął skargę i cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności (art. 60 zdanie drugie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), należało na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i art. 161 § 2 tej ustawy, umorzyć postępowanie.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.