Uzasadnienie
Spółka A z siedzibą we W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r., nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia 9 września 2009 r. nr [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. w odpowiedzi na skargę wniosło o umorzenie postępowania sądowego z powodu uwzględnienia skargi w całości. Kolegium wskazało, że po zapoznaniu się z treścią skargi za zasadny uznać należało podniesiony w niej zarzut naruszenia art. 134 kpa, poprzez stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania przed rozpatrzeniem wniosku o przywrócenie terminu. Dlatego postanowieniem z dnia 17 marca 2010 r., działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1290 z późn. zm.) Kolegium uchyliło zaskarżone postanowienie w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z wyżej przedstawionego stanu faktycznego sprawy wynika, że będące przedmiotem skargi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. zostało uchylone przez ten organ. Organ ten bowiem, w dniu 17 marca 2010 r. wydał postanowienie którym uchylił w całości zaskarżone postanowienie z dnia [...] r., nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a więc uwzględnił skargę w całości po wniesieniu skargi a przed jej rozpatrzeniem przez Sąd.
W tej sytuacji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Dlatego należało postępowanie to umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania oparto o przepis art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).