Uzasadnienie
Spółka T. Sp. z o.o. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia (...) grudnia 2017 r. Nr (...) uchylającą w całości decyzję Prezydenta W. z dnia (...) kwietnia 2017 r. Nr (...) orzekającą o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji własnej z dnia (...) marca 2016 r. Nr (...) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku biurowego z częścią usługowo-handlową i garażem podziemnym wraz z zagospodarowaniem terenu i przebudową sieci elektroenergetycznej przy ul. M. J. P., K. i W. B. we W. (działki nr: (...), (...), (...), (...), (...), (...),(...), obręb S. M.) i umarzającą postępowanie pierwszej instancji.
W dniu 8 października 2018 r. doręczone zostało Sądowi pismo skarżącej oznaczone jako "Cofnięcie skargi", zawierające oświadczenie dwóch uprawnionych członków Zarządu Spółki o cofnięciu skargi wniesionej na decyzję Wojewody D. z dnia (...) grudnia 2017 r. Nr (...) oraz wniosek o umorzenie postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie.
Na rozprawie wyznaczonej na dzień 10 października 2018 r. przedstawiciel skarżącej Spółki – Prezes Zarządu U. K. oświadczyła, że podtrzymuje cofnięcie skargi i wniosek o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Obecny na rozprawie pełnomocnik uczestnika postępowania LC C. I.XVII Sp. z o.o. P. (...) Sp. Komandytowa oświadczył, że nie sprzeciwia się uwzględnieniu oświadczenia o cofnięciu skargi i wniosku o umorzenie przedmiotowego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednocześnie przepis ten stanowi, że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Dokonując oceny w tym zakresie Sąd stwierdził, że cofnięcie skargi nie może wywołać żadnego ze skutków wskazanych przez ustawodawcę w zastrzeżeniu zawartym w zdaniu drugim powołanego powyżej przepisu, a to pozwala uznać czynność skarżącego w tym przedmiocie za skuteczną.
W tych okolicznościach Sąd był zobligowany do zastosowania w sprawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Natomiast orzeczenie zawarte w pkt. II postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 2 wskazywanej powyżej ustawy, w myśl którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Wobec przedstawionych powyżej okoliczności faktycznych i prawnych należało orzec jak w sentencji.