Uzasadnienie
A. W. złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu W. z dnia [...]r. [...]w sprawie odmowy zwrotu opłaty za semestr II roku akademickiego 2002/2003.
W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu W. wniósł o jej odrzucenie.
Wskazano, iż stosownie do postanowień art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym skargę można wnieść po wyczerpaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, określonego w art. 127 § 3 kpa.
Nie wyczerpanie powołanego trybu czyni skargę niedopuszczalną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ "Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi."
Według art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ - dalej upsa.
"Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich."
Jak wynika z brzmienia wyżej powołanej normy warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi jest wyczerpanie środka zaskarżenia.
W rozpatrywanej sprawie Sąd stwierdził, iż skarżąca niniejszego warunku nie spełniła.
Stąd też skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 upsa.