Uzasadnienie
W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 14.12.2006 r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta i gminy M. z dnia 16.10.2006 r. Nr [...] S. M. wniósł o uchylenie decyzji organu II instancji, o zasądzenie kosztów postępowania w wysokości 475 zł oraz o wstrzymanie wykonania decyzji.
Zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego tj. art. 34 ust.2, art. 36 ust. 4 i art. 37 ust.1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 z późn. zm.) oraz § 50 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21.09.2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U nr 207, poz. 2109) skarżący podniósł, iż operat szacunkowy sporządzony na potrzeby ustalenia wartości nieruchomości na podstawie której ustala się wysokości renty planistycznej w tej sprawie nie uwzględniał przeznaczenia tych działek przed uchwaleniem planu miejscowego a w związku z tym, że faktycznie zmiana miejscowego planu nie spowodowała wzrostu wartości nieruchomości tych działek i w konsekwencji brak było podstaw do ustalenia renty planistycznej
Po zapoznaniu się ze skargą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia 9 marca 2007 r. Nr [...] uwzględniło skargę Stanisława M. w całości - uchyliło zaskarżoną decyzje oraz poprzedzającą ja decyzję Burmistrza Miasta i gminy M. z dnia 16.10.2006 r. Nr [...] i orzekło o odmowie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości gruntowej położonej w Szklarni oznaczonej jako działki nr [...] o powierzchni 0, 2611 ha i nr [...] o powierzchni 0,2673 ha.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 54 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy uchylił swoją poprzednią decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i orzekł zgodnie z żądaniem strony - w wyniku czego przedmiot skargi przestał istnieć czyniąc postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym.
Powyższa zaś okoliczność stanowi, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłankę do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
Działając na podstawie art. 201 § 1 i art. 209 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł o kosztach, jak w pkt.2 sentencji.
Jednocześnie Sąd odmówił zasądzenia na rzecz strony skarżącej od organu drugiej instancji kosztów postępowania w postaci kosztów zastępstwa procesowego w pozostałej części objętej wnioskiem pełnomocnika skarżącego.
Zgodnie bowiem z art. 205 § 2 u.p.s.a do niezbędnych kosztów postępowania, strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się między innymi ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach.
Stawki opłat za czynności radców prawnych ponoszone przez nich w postępowaniu sądowoadminstracyjnym reguluje zaś Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.)
Zgodnie z § 6 pkt.2 w zw. ż § 14 ust. 2 pkt.1 wspomnianego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 500 zł do 1500 zł wynosi 180 zł.
Z uwagi okoliczność, iż w niniejszej sprawie wartością przedmiotu sprawy jest kwota 1380 zł (określona w decyzji organu pierwszej instancji jednorazowa opłata planistyczna od wzrostu wartości nieruchomości) stawkę minimalną w przedmiotowej sprawie stanowi kwota 180 zł.
Przewidziana w § 2 ust. 2 rozporządzenia możliwość podwyższenia wysokości opłaty stanowiącej podstawę zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego uzależniona jest od spełnienia określonych przesłanek w postaci: niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika, charakteru sprawy i wkładu pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, podlegających ocenie Sądu.
Zgłaszany przez radcę prawnego z wyboru wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego na rzecz reprezentowanej przez niego strony nie może mieć charakteru wiążącego dla Sądu, co do wysokości żądanej w nim należności.
Reasumując powyższe Sąd uznał, iż nie istniały w niniejszej sprawie przesłanki do zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego w wyższej niż minimalna kwocie.
Charakter niniejszej sprawy, stopień jej skomplikowania nie uzasadniał przyznania kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej kwocie. Równocześnie zarówno z akt sprawy a w szczególności z treści samej skargi nie wynika aby samo postępowanie zakończone w wyniku uwzględnienia skargi przez organ drugiej instancji jeszcze przed wyznaczeniem przez Sąd rozprawy wiązało się z koniecznością zwiększonego nakładu pracy ze strony pełnomocnika skarżącego.
Stad też na podstawie § 2 ust. 1 i 2 i § 6 pkt.2 w zw. z § 14 ust. 2 pkt.1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) i art.205 § 1 i 2 u.p.s.a należało odmówić zasądzenia kosztów w pozostałym zakresie.