Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]. S. K. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] wydaną w przedmiocie odmowy wymeldowania J. K. z lokalu przy ul. O. P. w G. W dniu [...] skarżący zmarł (odpis skrócony aktu zgonu Nr... r., sporządzony w USC we W.).
Postanowieniem z dnia 7 marca 2005 r. (sygn. akt 3 II SA/Wr 1664/02) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zawiesił postępowanie przed tym Sądem, wskazując jako podstawę prawną art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają – po tej dacie – rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." Dlatego też niniejsza sprawa podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, jako rzeczowo i miejscowo właściwy.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zauważyć należy, że bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, wobec czego nie jest możliwe rozstrzygnięcie sprawy co do istoty (por. B. Adamiak, J. Borkowski [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2000, s. 428).
W rozpoznawanej sprawie, w dniu [...] skarżący zmarł, a do dnia dzisiejszego nie zgłosili się i nie zostali wskazani następcy prawni zmarłej strony. Tym samym zawieszone postępowanie przed WSA należało umorzyć, stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.