Uzasadnienie
Protest do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K. do działki nr [...]położonej w obrębie K. z przeznaczeniem na zakład produkcji wyrobów z gipsu, betonu i tworzyw sztucznych oraz/lub nieuciążliwej innej produkcji i handlu złożyli w dniu [...] mieszkańcy sąsiadujący z powyższą działką – właściciele działek nr [...],[...],[...], i [...] tj. B. D., P. G., F. K., D. S., M. Ł., I. K., J. S., L.B.
Przedmiotem powyższego protestu był rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej na w/w działce, która zdaniem protestujących jest szkodliwa ze względu na emitowanie przez zakład oparów syntetycznych i lakierów oraz ścieków przemysłowych. W proteście wyrażono sprzeciw wobec prowadzenia powyższej działalności bez wykonania stosownych pomiarów emisji i immisji szkodliwych substancji do środowiska.
Uchwałą Nr [...]Rady Gminy K. z dnia [...]w sprawie rozpatrzenia protestu wniesionego do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działki [...]w K., na podstawie art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. z 1999r. Nr 15 poz. 139 ze zm./ odrzucono w całości wniesiony protest.
W uzasadnieniu powyższej uchwały organ zwrócił uwagę na fakt, iż na działce nr [...]jej użytkownik wyrabia figury ogrodowe z materiałów i w sposób mogący pogorszyć warunki środowiskowe w najbliższym otoczeniu. Celem planu zagospodarowania przestrzennego jest zapoczątkowanie legalizacji zakładu i ustalenia zasad uniemożliwiających wydostawanie się wpływów produkcji lub prowadzenia innej, wymienionej w ustaleniach planu, działalności. Stwierdzono, iż Urząd Gminy w trakcie postępowania o wydawanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu musi brać pod uwagę ustalenia zmiany planu i wniosek inwestora oraz zawrzeć w niej warunki dotyczące rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych takich, aby nie naruszały przepisu art. 1 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o zmianie ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. Nr 133, poz. 885/, a w szczególności, aby skutki wykonywanej działalności nie przekraczały granic działki [...].
Ponadto Rada Gminy K. podniosła, iż inwestor ubiegając się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, będzie musiał przedłożyć aktualną ocenę oddziaływania na środowisko oraz przedstawić decyzję organu inspekcji ochrony środowiska o dopuszczalnych wielkościach szkodliwych emisji zakładu do środowiska.
Skargę na powyższą uchwałę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł T. G., domagając się uchylenia zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu skargi w szczególności powołano się na szkodliwość działalności produkcyjnej PPHU "A" na działce nr [...]w K. co przejawia się w emisji oparów farb i żywic a to powoduje wśród okolicznych mieszkańców zaburzenia zdrowotne. Podkreślono, że szczególnie na występujące uciążliwości narażone są małe dzieci oraz osoby w podeszłym wieku. Skarżący dodał, że jest właścicielem działki nr [...] nie ujętej w zaskarżonej uchwale i sąsiaduje od strony wschodniej z w/w firmą.
Rada Gminy K. odpowiadając na skargę wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 123 poz. 1271 ze zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do treści art. 3 § 1 cyt. wyżej ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i kontrola ta sprawowana jest z uwzględnieniem stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego aktu.
Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym /tj. Dz.U. Nr 15 z 1999r. poz. 139 ze zm./ protest może wnieść każdy kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wyłożonym do publicznego wglądu.
O uwzględnieniu bądź odrzuceniu protestu rozstrzyga rada gminy w drodze uchwały /art. 23 ust. 3 cyt. ustawy/.
Jest niespornym w judykaturze, iż uchwała taka o odrzuceniu protestu może być zaskarżona do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym /tj. Dz.U. Nr 142 poz. 1591 ze zm./ który stanowi, iż "Każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego".
Przed ewentualnym rozpoznaniem takiej skargi sąd administracyjny zobowiązany jest do zbadania przesłanek jej dopuszczalności.
Jak wynika z przytoczonej wyżej treści przepisu, pozytywną przesłanką wniesienia skargi w omawianym trybie jest "bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia", do którego to wezwania stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym /art. 101 ust. 3 ustawy/. Wezwanie takie – poza wykazaniem naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnioskodawcy oraz żądaniem usunięcia tego naruszenia – powinno wskazywać kwestionowaną uchwałę, a co najmniej nawiązywać do jej treści. Wezwanie zaś będzie "bezskuteczne", gdy organ gminy, który podjął kwestionowaną uchwałę, odmówi usunięcia naruszenia albo gdy nie wypowie się w tej materii w terminie, jaki obowiązuje dla załatwiania sprawy w postępowaniu administracyjnym. W świetle art. 35 i 36 kpa należy przyjmować, że organowi gminy przysługuje co najmniej 30-dniowy termin, w którym powinien ustosunkować się do "wezwania do usunięcia naruszenia".
W związku z powyższym skarżącego wezwano do oświadczenia się czy przed wniesieniem skargi w przedmiotowej sprawie wyczerpał tryb bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa i strona odpowiadając na to wezwanie nadesłała pismo podpisane przez grupę mieszkańców K. adresowane do Urzędu Gminy w K. /pismo z [...]/ mające jego zdaniem świadczyć o tym, iż wniesiona skarga jest dopuszczalna.
Jednakże pismo to z żaden sposób nie może być traktowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjęciem przez Radę Gminy w K. uchwały nr [...]o odrzuceniu protestu wniesionego do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego działki nr [...]w K. Pismo z [...]co wprost wynika z jego treści odnosi się do uciążliwości zakładu produkującego wyroby z tworzyw sztucznych na działce nr [...]w K. Piszący domagają się cytat "uchylenia decyzji dopuszczającej użytkowanie wieczyste po byłej bazie SKR przez firmę Pana M." – koniec cytatu.
W wskazanym piśmie nie ma odniesienia do skarżącej uchwały gdyż nie wymieniono ani jej numeru a nawet nie nawiązano do jej treści. Podkreślić należy również, iż w chwili formułowania tegoż pisma był już uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego działki nr [...]w K. /uchwała z [...]/- opublikowana w Dz. Urzędowym Woj. D. Nr [...] z [...] poz. [...].
Stąd też nie budzi wątpliwości Sądu, iż nie wezwano Rady Gminy K. do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjęciem zaskarżonej uchwały a to czyni wniesioną w tej sprawie skargę niedopuszczalną.
Skarga wniesiona do Sądu z pominięciem warunku uprzedniego bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego jest więc niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 123 poz. 1270/.
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.