Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...].10. 2017 r. Wojewoda D. (dalej jako organ), po rozpatrzeniu odwołania I. D. od decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...].09.2017 r. o wymeldowaniu odwołującego z miejsca pobytu stałego, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji.
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w/w decyzja została doręczona na adres wskazany przez odwołującego - dorosłemu domownikowi w dniu [...].09.2017 r. z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia odwołania. W dniu [...].09.2017 r. strona wniosła za pośrednictwem poczty odwołanie od tej decyzji. Z uwagi na powyższe organ odwoławczy stwierdził, że odwołanie zostało złożone po upływie terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a., który stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Termin na złożenie odwołania od decyzji z [...].09.2017 r. upłynął bowiem w dniu [...].09.2017 r.
Powyższe postanowienie zaskarżył I. D. skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W uzasadnieniu skargi wskazał, że nie jest prawdą, że otrzymał decyzję w dniu [...].09.2017 r., ponieważ osoba która ją odebrała i podjęła się jej przekazania skarżącemu, dokonała tego w dniu [...].09.2017 r. Skarżący wskazał, że tu. cyt.: "decyzja nie była przeze mnie osobiście odebrana i w/w decyzja była w drzwiach domu mieszkania, a przeze mnie nie podpisana". Ponadto skarżący wskazał, że tu. cyt. "nie chciano osobiście ode mnie odebrać mojego zaskarżenia (...)".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega oddaleniu.
Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia. Zgodnie z art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a. ", sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. mogłoby stanowić przesłankę do jego uchylenia. Już w tym miejscu należy podkreślić, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie pozostaje jedynie ocena zgodności z prawem postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu pozostaje zatem ściśle określona kwestia incydentalna, o charakterze formalno-procesowym, tj. zagadnienie uchybienia przez skarżącego terminowi do wniesienia odwołania. Przedmiotem osądu i rozstrzygnięcia sądowego w sprawie nie jest zatem ocena legalności odmowy złożenia przez skarżącego odwołania w formie ustnej.
Zdaniem Sądu prawidłowość zaskarżonego postanowienia z dnia [...].10.2017r. nie budzi wątpliwości albowiem z akt sprawy wynika, że faktycznie skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji z [...].09.2017 r. Decyzja Burmistrza Miasta Z. doręczona została skarżącemu w dniu [...].09.2017 r. na adres, który wskazał on podczas postępowania jako adres przebywania. Pod tym adresem odbierał w czasie postępowania kierowaną do niego korespondencję. Doręczenia dokonano na ten adresem do rąk pełnoletniego domownika, co uznać należy za skuteczne albowiem taki sposób doręczenia przewidziany został w art. 43 k.p.a. Przepis ten stanowi, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania.
W niniejszej sprawie doręczono decyzję za pokwitowaniem, co potwierdza czytelny podpis na potwierdzeniu odbioru - dorosłemu domownikowi – M. W., która podjęła się oddania przesyłki skarżącemu (dowodów: podpis na potwierdzeniu odbioru decyzji). W takiej sytuacji należy przyjąć, że datą doręczenia pisma skarżącemu jest dzień odebrania pisma przez dorosłego domownika, a nie dzień faktycznego przekazania pisma skarżącemu przez taką osobę. Doręczenie pisma w sposób wskazany w art. 43 k.p.a. stwarza domniemanie doręczenia pisma adresatowi. Skarżący zresztą nie kwestionuje, że M. W. była dla niego dorosłym domownikiem, czyli osobą zamieszkującą z nim w tym samym domu lub mieszkaniu, i że odebrała przesyłkę z decyzją z [...].09.2017 r. Znamienny w sprawie pozostaje również fakt, że M. W. odebrała już wcześnie kierowaną do skarżącego korespondencję w czasie trwania postępowania zakończonego decyzją z dnia [...].09.2017 r. Okoliczność, że M. W. odebrała przesyłkę adresowaną do skarżącej oraz że przekazała ja skarżącemu jednoznacznie świadczy też o tym, że podjęła się ona oddania pisma adresatowi w rozumieniu art. 43 k.p.a. Podnoszona w skardze okoliczność późniejszego przekazania przesyłki zawierającej decyzję do rąk własnych skarżącego, pozostaje bez wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia, skoro skarżący nie wykazał, że z przyczyn od niego niezależnych doręczenie nastąpiło później niż w dacie pokwitowania odbioru przesyłki przez dorosłego domownika na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Sama okoliczność, że dorosły domownik nie doręczył w stosownym czasie przyjętego pisma do rąk adresata nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia.
W kontrolowanej sprawie skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w takiej sytuacji organ odwoławczy prawidłowo wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Mając powyższe na uwadze sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.