Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w N. orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u T. T. choroby zawodowej narządu głosu wymienionej w pozycji 7 wykazu chorób zawodowych rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.XI.1983 r. w sprawie chorób zawodowych.
W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż przeprowadzone w uprawnionych placówkach służby zdrowia badania medyczne nie ustaliły wystąpienia u badanej choroby zawodowej.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła T. T., wnosząc o jej uchylenie. Wskazała w nim, iż nie zgadza się z decyzją, gdyż nie wierzy, aby po 31 latach pracy w zawodzie nauczyciela, uczącego młodsze klasy, nie wystąpiły u niej zmiany w gardle, w krtani i na strunach głosowych, tym bardziej, iż do chwili obecnej leczy się w Poradni Laryngologicznej i u foniatry.
Decyzją z dnia [...], Nr [...], Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w O. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W jej uzasadnieniu organ stwierdził, iż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, bowiem rozpoznane u odwołującej się stany chorobowe, a to stany zapalne gardła i krtani oraz ich następstwa nie figurują w pozycji 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.XI.1983 r. w sprawie chorób zawodowych. Tym samym niemożliwym było orzeczenie o wystąpieniu choroby zawodowej guzków głosowych, niedowładów fałdów głosowych czy też zmian przerostowych krtani u T. T. Z treścią powyższej decyzji nie zgodziła się T. T. We wniesionej skardze domagała się powołania komisji biegłych lekarzy lub skierowania jej do Instytutu Medycyny Pracy w S. na badania narządu głosu. Skarżąca podnosiła, iż decyzje lekarskie są dla niej krzywdzące i niezgodne z prawdą.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w O. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wskazując, iż skarżąca nie podnosi żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Skarga T. T. wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu przed dniem 1 stycznia 2004 r. i stąd też w oparciu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) przedmiotowa sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny, którym jest na mocy § 1 pkt 9 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego to jest art. 111 – 116 k.c., z zastrzeżeniem art. 83 § 2 p.s.a., co skutkuje tym, iż jeżeli termin jest oznaczony w dniach, jego koniec przypada z upływem ostatniego dnia i nie wlicza się do niego dnia, w którym miało miejsce zdarzenie od którego ma liczyć się bieg terminu (art. 111 k.c.).
W rozpoznawanej sprawie skarżąca T. T. otrzymała zaskarżoną decyzję w dniu 26 czerwca 2003 r. (czwartek) i z taką datą potwierdziła jej odbiór. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Powyższy fakt skarżąca przyznała także na rozprawie w dniu 22 marca 2005 r.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławie nadano w urzędzie pocztowym w dniu 2 sierpnia 2003 r. (sobota), a więc po upływie przypisanego terminu. Powyższe wynika z stempla pocztowego na kopercie (v. k-9 akt). Termin do złożenia, skargi przez skarżącą upłynął z dniem 28 lipca 2003 r. (poniedziałek).
Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, co oznacza, iż jego skrócenie lub przedłużenie przez Sąd jest niedopuszczalne. Jest też terminem prekluzyjnym w tym znaczeniu, iż jego upływ Sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.s.a., który stanowi, iż skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu...(Dz. U Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.