Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych pozbawił skarżącego H. K. uprawnień kombatanckich.
Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. i zawierała pouczenie, że strona w terminie 14 dni do dnia jej doręczenia może zwrócić się do Kierownika Urzędu o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W dniu [...] r. skarżący sporządził wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej pozbawienia go uprawnień kombatanckich, przedstawiając merytoryczne argumenty dotyczące tej kwestii oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu H. K. podał, że wnosi o jego przywrócenie, albowiem "wyrażone w decyzji nieprzejednane stanowisko Urzędu" początkowo uznał, a obecnie uważa je za "wielce krzywdzące i nie odpowiadające prawdzie życiowej", jakiej doznał.
Wnioski te skarżący wysłał listem poleconym w dniu [...] r. Wpłynęły one do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu [...]r.
Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych powołując się na art. 58 § 1 i 2 oraz art. 59 § 2 kpa odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej pozbawienia go uprawnień kombatanckich.
W uzasadnieniu organ stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie nastąpiło bez jego winy, a zatem należało orzec jak wyżej.
Na powyższe postanowienie H. K. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skarżący przedstawił merytoryczne zarzuty stawiane decyzji pozbawiającej go uprawnień kombatanckich i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o "uznanie" jego uprawnień kombatanckich uprzednio nabytych.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał zaskarżone postanowienie i argumenty zawarte w jego uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Tak więc obecnie właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych (decyzji, postanowień). Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Akt administracyjny jest zgodny z prawem, jeżeli jest zgodny z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie aktu administracyjnego, względnie stwierdzenie jego nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie zasługiwała na uwzględnienie.
Podkreślić przede wszystkim trzeba, iż przedmiotem rozpatrywanej sprawy jest jedynie kwestia przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej pozbawienia skarżącego H. K. uprawnień kombatanckich, a nie merytoryczna ocena decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. Podnoszone zatem przez skarżącego zarzuty i argumenty dotyczące pozbawienia go uprawnień kombatanckich nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, bowiem nie dotyczą jej przedmiotu. W tym postępowaniu Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do oceny powyższej decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, a jedynie do oceny zgodności z prawem postanowienia organu odmawiającego przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Stosownie do art. 58 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1), przy czym prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2).
Warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest zatem spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: 1) wniesienie przez zainteresowanego prośby o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła mu dochowania terminu;
- 2) dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano;
- 3) uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł prośbę wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednak w istocie nie podał przyczyny uchybienia terminu. Zauważyć bowiem należy, iż skarżący we wniosku o przywrócenie terminu oświadczył jedynie: "wnoszę o przywrócenie terminu, albowiem wyrażone w decyzji nieprzejednane stanowisko Urzędu początkowo uznałem, a obecnie uważam je za wielce krzywdzące i nie odpowiadające prawdzie życiowej jakiej doznałem".
Początkowe uznanie decyzji za prawidłową i późniejsze zmienienie zdania w tej kwestii nie jest przyczyną usprawiedliwiającą uchybienie terminu.
W tej sytuacji Kierownik Urzędu słusznie uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie nastąpiło bez jego winy.
Brak zasługującej na uwzględnienie przyczyny uchybienia terminu powoduje niemożność ustalenia czasu trwania przeszkody, gdyż faktycznie ona nie istniała, co w konsekwencji sprawia, iż nie jest możliwy bieg 7 dni od jej ustania, w ciągu których można złożyć wniosek o przywrócenie terminu.
W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, iż zaskarżone postanowienie jest zgodne z obowiązującym prawem, a zarzuty skargi jako nie odnoszące się do przedmiotu rozpatrywanej sprawy nie mają żadnego znaczenia dla jej rozstrzygnięcia.
Mając na względzie powyższe - zgodnie z art. 151 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji.