Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 26 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 179/04 wydanym w sprawie ze skargi D. i M. W., M. i J. W. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 29 stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych oddalił skargę.
Na skutek niedokładności doszło do nieprawidłowego określenia w wyroku oznaczenia strony skarżącej jako: "D. i M. W.". Tymczasem ze skargi oraz innych dokumentów nadesłanych do Sądu, a także licznych orzeczeń wydawanych przez Sąd w prowadzonej od roku 2004 sprawy w wynika, że właściwe oznaczenie strony brzmi:,,D. i M. W., M. i J. W.". Także zawiadomienie o rozprawie, na której wydany został wyrok, obejmowało wszystkich skarżących tj. D. i M. W., M. i J. W. (k. 252- 255, k. 275 akt sadowych).
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl natomiast art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Powołane wcześniej okoliczności wskazują, że w wyroku Sądu z dnia 26 listopada 2009 r. wystąpiła niedokładność (nieścisłość), w związku z czym zasadne było jego sprostowanie. Instytucja sprostowania niedokładności w orzeczeniach sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego - Komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). Sprostowanie niedokładności może obejmować właściwe oznaczenie strony czy też dokładne wymienienie innych podmiotów występujących w postępowaniu sądowoadministracyjnym, np. przez podanie ich pełnej nazwy (por. B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, s. 282, także wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998r., sygn. akt CKN I 817/97, niepubl.).
W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. Sprostowana niedokładności ma charakter oczywisty, niebudzący wątpliwości, bezsporny i pewny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.