Uzasadnienie
Skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Usunięcie braków formalnych skargi w powyższym zakresie następuje w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2017 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 19 odpisów skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 4 lutego 2017 r.. Ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru wynika, że przesyłkę odebrała skarżąca osobiście. Zakreślony termin siedmiodniowy do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 13 lutego 2017 r.. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi. Stąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należało skargę odrzucić jako niedopuszczalną.
Niezależnie od powyższego należy również zauważyć, że stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie zaskarżoną decyzję nie doręczano stronie skarżącej, jednakże - jak słusznie wskazał organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę - "strona postępowania administracyjnego, której nie doręczono decyzji, może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji. Zatem skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji - jeżeli nie skorzystał z uprawnienia do złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania - nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej. Wniesioną zaś przez niego skargę po tym czasie, jako spóźnioną, należy odrzucić (chyba, że strona skutecznie wniesie o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności)" (zob. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt I OSK 2351/12, publ.
LEX nr 1269647, z dnia 15 marca 2016 r. sygn. akt I OZ 214/16, publ. LEX nr 2003515, z dnia 17 lutego 2016 r. sygn. akt II OZ 160/16, publ. LEX nr 2037587). Zaskarżoną decyzję dwukrotnie awizowano (jako ostatnim) czterem stronom w dniach 3 i 11 stycznia 2013 r., lecz przesyłki nie zostały skutecznie podjęte. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 16 lutego 2013 r.. Zgodnie bowiem z art. 44 § 1 pkt 1 K.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2).
W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Skarga została złożona w dniu 16 grudnia 2016 r. (data stempla pocztowego na kopercie), czyli z uchybieniem terminu określonego w powołanym przepisie art. 53 § 1 P.p.s.a.. To również powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna, co daje podstawę do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a..