Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący pismem z dnia 19 września 2013 r. wystąpili o przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i "przyznania im adwokata- doradcy podatkowego", przy czym wniosek został podpisany tylko przez skarżącego.
W dniu 22 października 2013 r. doręczono wnioskodawcom wezwanie do wypełnienia, podpisania przez obojga skarżących i przesłania do tutejszego Sądu w terminie 7 dni formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej "PPF" pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania.
W piśmie z dnia 29 października 2013 r. skarżący zażądali przedłużenia im terminu na złożenie wniosku i wymaganych dokumentów o 14 dni i wniosek ten zarządzeniem z dnia 5 listopada 2013 r. został uwzględniony.
Ponieważ w dniu 9 grudnia 2013 r. skarżący przesłali (podpisane tylko przez skarżącego) "Oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania" (tj. formularz stosowany w sądownictwie powszechnym, do którego sąd administracyjny nie należy), zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2013 r. wnioskodawcy ponownie zostali wezwani do wypełnienia, podpisania i przesłania do tutejszego Sądu w terminie 7 dni formularza wniosku pod ww. rygorem. Po raz kolejny wysłanym im też został stosowny formularz wniosku. Powyższe wezwane zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 stycznia 2014 r. Wyznaczony termin upływał w dniu 17 stycznia 2014 r. Skarżący pismem z dnia 16 stycznia 2013 r. oświadczył, że wnosi o odroczenie wyznaczonego mu terminu do złożenia dokumentów potwierdzających dane skarżących o stanie majątkowym i dochodach o kolejne 14 dni. Wnioskodawcy dotychczas nie przesłali do Sądu prawidłowo sporządzonego i podpisanego wniosku o przyznanie im prawa pomocy na urzędowym formularzu.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r., Dz. U. poz. 270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być złożony na urzędowym formularzu i zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Wniosek również powinien zostać podpisany przez wszystkich wnioskodawców w odpowiednim miejscu (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Mając na uwadze, iż w przedmiotowy wniosek skarżących nie został złożony na urzędowym formularzu a skarżąca podpisała się jedynie pod pierwszym wnioskiem o przedłużenie terminu, wniosek dotknięty była brakami formalnymi wymagającym usunięcia na podstawie art. 49 p.p.s.a. Nie usunięcie przez skarżących powyższych braków w wyznaczonym terminie obligowało Sąd do pozostawienia – na podstawie art. 257 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a. - wniosku bez rozpoznania (punkt 1).
Zgodnie z art. 84 p.p.s.a. Przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony. Podkreślić należy, iż termin do złożenia wniosku na urzędowym formularzu nie jest terminem sądowym tylko ustawowym, dlatego zasadniczo już przy wniosku skarżących z dnia 29 października 2013 r. termin w tym względzie nie powinien był być skarżącym przedłużony. Ustosunkowując z kolei do kolejnego wniosku o przedłużenie terminu do złożenia dokumentów potwierdzających dane skarżących o stanie majątkowym i dochodach- w ocenie Sądu na aktualnym etapie postępowania z wielu względów wniosek z dnia 16 stycznia 2014 r. nie może zostać uwzględniony. Przedłużenie terminu jest wyjątkiem od zasady wykonywania czynności w terminie, zastosowanie tej instytucji ma charakter uznaniowy (tj. Przewodniczący -nawet jak zachodzą okoliczności- to może a nie musi przedłużyć termin), a samo przedłużenie może nastąpić tylko z ważnej przyczyny (ważnej obiektywnie, a nie w odczuciu wnioskodawcy).
Podkreślić należy, że od pierwszego zasygnalizowania, że skarżący chcą skorzystać z prawa pomocy mija już ponad 4 miesiące, w międzyczasie skarżącym już raz formalnie (zarządzeniem z dnia 5 listopada 2013 r.) przedłużono termin na złożenie wniosku i dokumentów, a nadto kilkakrotnie wyjaśniano im przedmiotowe kwestie i dwukrotnie przesyłano urzędowy formularz wniosku. Dodać należy przy tym, że konieczność złożenia wniosku na urzędowym (ale wg przepisów p.p.s.a. a nie przepisów kodeksu postępowania cywilnego) formularzu nie jest dla skarżących kwestią nową, albowiem uczestniczyli i uczestniczą przed tut. Sądem w co najmniej kilkunastu postępowaniach, w tym np. w niniejszym postępowaniu w wyniku złożenia wniosku na właściwym formularzu i to wniosku należycie udokumentowanym, postanowieniem z dnia 7 maja 2013 r. przyznano im prawo pomocy w zakresie zwolnienia z wpisu sądowego od skargi. Z powyższych względów nie można uznać, że skarżący mieli za mało czasu (tylko ostatnie 7 dni) na uzasadnienie swojego wniosku (bowiem mieli na to ponad 4 miesiące), a ponadto (o czym poniżej) z treści wezwań jasno wynikało, iż rygor pozostawienia wniosku bez rozpoznania dotyczył tylko nie złożenia go w terminie 7 dni na urzędowym formularzu, a nie przesłania wymaganych dokumentów.
W świetle powyższego nie jest wiarygodna argumentacja skarżących, że nie są w stanie wypełnić formularz wniosku i przesłać go do Sądu w wyznaczonym terminie. Z faktu licznej i obfitej korespondencji kierowanej do Sądu wynika wręcz coś przeciwnego. Podsumowując- nie istnieją ważne powody uniemożliwiające sporządzenie, podpisanie i przesłanie przez skarżących formularza wniosku. A nadto- pomimo już "przedłużenia" wnioskodawcom terminu, nie wykorzystali oni tego do złożenia prawidłowo wniosku. W związku z powyższym orzeczono jak w punkcie 2 sentencji