Uzasadnienie
Przedmiotem rozpoznania jest wniosek skarżącego A. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania wnioskodawca podał, że od roku 2007 pozostawał na bezrobociu i ponoszone w tym czasie wydatki na utrzymanie, zwiększone z tytułu kosztów leczenia, ponosił między innymi dzięki prywatnym pożyczkom, które aktualnie spłaca z przyznanej w roku 2017 emerytury w kwocie 2.025,79 zł. Z żoną, która uzyskuje emeryturę w kwocie 903 zł, są właścicielami domu mieszkalnego o powierzchni 110m² i wartości 400.000 zł. Swoje zobowiązania i stałe wydatki wnioskodawca określił w kwocie 2.955 zł i zaliczył do nich kwotę 700 zł kosztów leczenie siebie i żony.
Do akt sprawy przedstawiono dokumenty, których treść potwierdza informacje wskazane we wniosku istotne dla oceny jego zasadności. Wynika z nich, że w roku 2017 skarżący i jego żona uzyskali dochód z tytułu emerytury w kwocie odpowiednio 7.237,50 zł i 12.597,04 zł. Skarżący uzyskał nadto dochód w kwocie 1.187,81 zł z tytułu działalności gospodarczej.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest w istocie rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą.
W ocenie referendarza sądowego w sprawie wykazane zostało, że skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i żony ponosić kosztów sądowych w sprawie. Świadczą o tym kwota pieniężna pozostająca do ich dyspozycji miesięcznie – 2.955,79 zł, brak majątku podlegającego spieniężeniu oraz ich sytuacja życiowa, na którą składają się również ich wiek i stan zdrowia).
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.