Uzasadnienie
Skarżący A.B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania wnioskodawca podał, że jest osobą bezrobotną, wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z żoną i dwojgiem pełnoletnich dzieci, jest współwłaścicielem domu o powierzchni 130 m² i wartości około 400.000 zł, mieszkania o powierzchni 89 m² i wartości około 4.000 zł oraz domu o powierzchni 125 m² i wartości około 170.000 zł. W gospodarstwie domowym wnioskodawcy dochód uzyskuje jego żona i córka w łącznej kwocie 3.403 zł miesięcznie. Jako wydatki tego gospodarstwa skarżący podał czynsz w kwocie 960 zł i opłaty za media w kwocie około 350 zł.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłał do akt dokumenty, z których wynika, ponad dane wskazane we wniosku, że nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, jego syn jest studentem, w roku 2016 jego żona i córka uzyskały dochód w łącznej kwocie odpowiednio 34.172,54 zł i 25.368,47 zł, natomiast wymienione we wniosku nieruchomości przeznaczone są do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych członków rodziny skarżącego.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest w istocie rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą.
W ocenie referendarza sądowego skarżący w sprawie wykazał, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i swojej rodziny ponosić kosztów sądowych w sprawie. Świadczą o tym z jednej strony wysokość aktualnego dochodu jego czteroosobowego gospodarstwa domowego, i brak majątku podlegającego spieniężeniu, z drugiej natomiast – sytuacja życiowa wnioskodawcy, który pozostaje bez pracy i na utrzymaniu żony i córki, oraz wydatki ich gospodarstwa domowego na jego konieczne utrzymanie.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.
Na marginesie powyższych stwierdzeń powołać trzeba uregulowanie art. 249 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wedle którego przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.