Uzasadnienie
Wiesława M. wniosła skargę na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 22 września 1998 r. (...) w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego.
Z odpisu skróconego aktu zgonu, nadesłanego przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego we W. wynika, że skarżąca zmarła 12 lipca 1999 r.
Jak wynika z ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /Dz.U. nr 87 poz. 395 ze zm./ zawarte w tytule świadczenie przysługuje osobom poddanym represjom.
Powyższe wskazuje na charakter osobisty i niedziedziczny uprawnienia zawartego w opisanym akcie prawnym.
To z kolei prowadzić musiało do umorzenia postępowania w świetle art. 46 ust. 1 i art. 59 ustawy 11 maja 1995 r, o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ w związku z art. 355 par. 1 i 2 Kpc.
Z tych względów należało orzec, jak na wstępie.