Uzasadnienie
Orzeczeniem z dnia 13.09.2002 r. SKO w L. na podstawie art. 79 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000r. Nr 46, poz. 543 ze zm.) ustaliło na wniosek E. i E. G. opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego. Odpis orzeczenia doręczono w dniu 30.09.2002 r. E. G. w jednej przesyłce dla obojga skarżących.
Skarżąca twierdząc, że przy doręczeniu naruszono art. 40 § 1 k.p.a. (nie zaś art. 40 § 3 k.p.a.) wniosła o doręczenie powyższego orzeczenia.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ na podstawie art. 74 § 2 k.p.a. w związku z art. 79 ust. 7 cyt. ustawy (Dz. U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603) wskazał, że odmowa doręczenia orzeczenia wynika z faktu jego doręczenia w dniu 30.09.2002 r. Stronę pouczono o możności zwrócenia się o ponowne rozpatrzenie kwestii doręczenia. W skardze skarżąca wywodziła, że jej wniosek nie wynikał z art. 74 § 2 k.p.a., zatem nie musiała wyczerpać środków zaskarżenia.
Skarga była niedopuszczalna.
O ile skarżąca rzeczywiście wniosła do organu jedynie o prawidłowe doręczenie orzeczenia, zamiast złożyć sprzeciw z wnioskiem o przywrócenie terminu, to jej skarga nie dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej, Gdy zaś zaskarża rzeczywiście wydane postanowienie z art. 74 § 2 k.p.a., to powinna wyczerpać środki zaskarżenia.
Dlatego i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), orzeczono jak na wstępie.