Uzasadnienie
Orzeczeniem z dnia 13.09.2002 r. SKO w L. na podstawie art. 79 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.) ustaliło opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego. Odpis orzeczenia doręczono zastępczo R. S. w dniu 14.10.2002 r.
Skarżący twierdząc, że przy doręczeniu naruszono art. 40 § 1 k.p.a. (nie zaś art. 40 § 3 k.p.a.) wniosła o doręczenie powyższego orzeczenia.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ na podstawie art. 74 § 2 k.p.a. w związku z art. 79 ust. 7 cyt. ustawy wskazał, że odmowa doręczenia orzeczenia wynika z faktu jego doręczenia w dniu 14.10.2002 r. Strony pouczono o możności zwrócenia się o ponowne rozpatrzenie kwestii doręczenia. W skardze skarżący wywodzili, że ich wniosek nie wynikał z art. 74 § 2 k.p.a., zatem nie musieli wyczerpać środków zaskarżenia.
Skarga była niedopuszczalna.
O ile rzeczywiście skarżący wnieśli do organu jedynie o prawidłowe doręczenie orzeczenia, zamiast złożyć sprzeciw z wnioskiem o przywrócenie terminu, to ich skarga nie dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej. Gdy zaś skarżą rzeczywiście wydane postanowienie z art. 74 § 2 k.p.a., to powinni wyczerpać środki zaskarżenia zgodnie z pouczeniem. Dlatego i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), orzeczono jak na wstępie.