Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 20.04.2021 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do nadesłania 2 egzemplarzy odpisów skargi z załącznikami poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W zarządzeniu określono termin uzupełnienia braków skargi wynoszący 7 dni od daty doręczenia wezwania oraz rygor w postaci odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono upoważnionemu pracownikowi pełnomocnika w dniu 14.05.2021r. (adnotacja na formularzu zwrotnego potwierdzenia odbioru - k. 20 akt sądowych). W dniu 20.05.2021 r. pełnomocnik strony skarżącej nadał w placówce pocztowej przesyłkę do tut. Sądu celem uzupełnienia braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegał odrzuceniu.
Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej, pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o konsekwencjach nie zastosowania się do niego, nie uzupełnił braków skargi przez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi z załącznikami poświadczonymi za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Pełnomocnik skarżącej strony w zakreślonym terminie przesłał do sądu jedynie kopie skargi, które nie zostały uwierzytelnione za zgodność z oryginałem. Nadesłanych do Sądu kserokopii skargi nie można uznać za prawidłowe uzupełnienie braków formalnych skargi, ponieważ do każdego pisma kierowanego Sądu należy dołączyć jego odpis celem doręczenia uczestnikom postępowania, a przez odpis należy rozumieć uwierzytelnioną kserokopię pisma poświadczoną przez jego autora za zgodność z oryginałem bądź kolejny egzemplarz pisma własnoręcznie podpisany przez skarżącego (pełnomocnika). Zaistniałe braki uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy (pkt II sentencji postanowienia).