Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 października 2004 r. sygn. akt II SAB/Wr 43/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu skargi K. H. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. zobowiązał organ w terminie 30 dni od otrzymania wyroku z uzasadnieniem do wydania decyzji w sprawie samowolnej zmiany części poddasza na garderobę oraz samowolnie wykonanych robót budowlanych związanych z modernizacją adaptacji strychu w budynku przy ul. T. [...] we W. Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla miasta W. w dniu 17 stycznia 2005 r.
W dniu 10 sierpnia 2005 r. K. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na niewykonanie wyroku z dnia 21 października 2004 r. sygn. akt II SAB/Wr 43/03 wskazując, iż w dniu 18 lipca 2005 r. wzywała organ do wykonania wyroku i do dnia wniesienia skargi nie otrzymała stosownych decyzji. Równocześnie strona wniosła o ukaranie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. oraz zastosowanie środka, w wyniku którego zostaną wydane stosowne decyzje.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. poinformował, że decyzja z dnia 12 sierpnia 2005 r. Nr [...] udzielił pozwolenia na użytkowanie przybudowanej części poddasza do celów mieszkalnych w budynku mieszkalnym przy ul. T. [...] we W. Jak wskazał organ, zwłoka w wydaniu stosownej decyzji związana była z konicznością skompletowania znajdujących się w różnych organach egzemplarzy oryginalnych dokumentów, konicznych do zatwierdzenia przez tut. organ, stanowiących załączniki do decyzji o pozwolenie na użytkowanie. Z pism wynika, że dokumentów było bardzo dużo, jednak większość złożonej przez strony dokumentacji to nieprzydatne w sprawie kserokopie.
Postanowieniem z dnia 25 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił powyższą skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jako przedwczesną, tj. w 23 dniu od złożenia wezwania w organie do wydania stosownej decyzji, a więc przed uzyskaniem odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W wyniku wniesienia przez K. H. skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 lutego 2006 r. sygn. akt II OSK 52/06 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, iż jedynym warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na podstawie art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest uprzednie wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Oznacza to, że skarga podlega odrzuceniu, jeżeli strona nie wezwie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Ustawa nie określa natomiast żadnego terminu do wniesienia skargi w tym przedmiocie.
Nadto Sąd zważył, iż termin do wniesienia skargi Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wiąże z zaskarżeniem określonych aktów i czynności. I tak art. 53 § tego Prawa wprowadza termin do wniesienia skargi na rozstrzygnięcia (decyzje, postanowienia i inne akty), które są doręczane stronie, natomiast art. 53 § 2 Prawa określa terminy do wniesienia skargi w odniesieniu do aktów i czynności, których zaskarżenie do sądu administracyjnego ustawa uzależnia od uprzedniego wezwania na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa. Termin do wniesienia skargi jest powiązany z aktem lub czynnością, które strona zaskarża do sądu administracyjnego, ponieważ celem wprowadzenia terminu jest ustabilizowanie sytuacji prawnej, której dotyczy akt lub czynność, poprzez przesądzenie, że stały się one "prawomocne". Tych względów nie można odnosić do skargi na bezczynność organu oraz skargi o ukaranie organu grzywną w razie niewykonania wyroku, o której mowa w art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Bezczynność organu lub niewykonanie wyroku przez organ stwarza stan, w którym wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie jest ograniczone terminem do jej wniesienia. W przypadku wniesienia skargi na podstawie w art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jedynym warunkiem, który obowiązana jest spełnić strona, jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wezwanie to nie może być utożsamiane z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które odnosi się do zaskarżania określonych aktów i czynności. Oznacz to, że terminy do wniesienia skargi określone w art. 53 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie mają zastosowania do skargi, wnoszonej na podstawie art. 154 § 1 tego Prawa.
Ponadto NSA nie zgodził się z poglądem, iż skoro przepis art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa charakteru prawnego ani trybu wnoszenia takiego wezwania, to do tego wezwania per analogiam zastosowanie ma przepis art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Na wstępie rozważań należy wskazać, iż zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Na odstawie zaś art. 154 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z taką skargą mamy do czynienia w niniejszej sprawie. K. H. wniosła skargę na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. w sprawie samowolnej zmiany części poddasza na garderobę oraz samowolnie wykonanych robót budowlanych związanych z modernizacją adaptacji strychu w budynku przy ul. T. [...] we W. oraz o ukaranie organu grzywną.
Jedynym warunkiem do skutecznego wniesienia skargi o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego na podstawie art. 154 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest uprzednie wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Skarga taka podlega odrzucenie tylko w sytuacji, gdy strona skarżąca nie wezwała właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy przed wniesieniem skargi do sądu. Ustawa nie określa natomiast żadnego terminu do wniesienia takiej skargi.
W niniejszej sprawie powyższy warunek został spełniony. Z akt sprawy wynika bowiem, iż pismem z dnia 18 lipca 2005 r. K. H. poinformowała Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W., że mimo wydania wyroku z dnia 21 października 2004 r. zobowiązującego do wydania decyzji w terminie 30 dni od otrzymania wyroku, nie otrzymała decyzji w sprawie samowoli budowlanych na strychu oraz na poddaszu w budynku. W związku z powyższym skarżąca wezwała organ niezwłocznie do wydania decyzji. Następnie w dniu 10 sierpnia 2005 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. w przedmiocie niewykonania wyroku, domagając się wymierzenia grzywny.
Należy nadto wskazać, iż zgodnie z § 3 art. 154 powyższej ustawy wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Z akt sprawy wynika, iż w dniu 10 sierpnia 2005 r. K. H. wniosła osobiście skargę do Sądu, a dopiero w dniu 12 sierpnia 2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. wydał w sprawie samowolnej zmiany części poddasza na garderobę oraz samowolnie wykonanych robót budowlanych związanych z modernizacją adaptacji strychu w budynku przy ul. T. [...] we W. decyzję Nr [...].
Uwzględniając powyższe należało skargę K. H. uwzględnić i wymierzyć organowi - Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla miasta W. grzywny za niewykonanie wyroku sądu.
Grzywnę, o której mowa w § 1 art. 154, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów – § 6 art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2006 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2005 r. i w drugim półroczu 2005 r. (M.P.06.13.180) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2005 r. wyniosło 1.977,20 zł.
Orzekając o wysokości grzywny Sąd wziął pod uwagę, iż skarżąca pismem z dnia 18 lipca 2005 r. wezwała organ do wykonania wyroku, w efekcie czego w dniu 12 sierpnia 2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. wydał decyzję Nr [...]. Nadto Sąd uwzględnił argumentację organu zamieszczoną w odpowiedzi na skargę wskazującą na przyczyny zwłoki w podjęciu stosownej decyzji.
Stąd orzeczono jak w pkt I sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.